Siverek SonHaber - Siverekin Güncel Haber Sitesi
12 Nisan 2014 14:22
Feyza Adabeyi
Feyza Adabeyi Ben mi?

Ben hep candan bir komşu kızına hasrettim. İnsanın her an koşabileceği dertleşebileceği bir komşu kızının olması harikulade bir şey! Fakat ben hep böyle bir şeyden mahrumdum.

Oturduğumuz bu apartmanda ki bütün komşularla her ne kadar yaşıt sayılsak da onlar evli mutlu ve çocuklu kadınlardı. Bir genç kız heyecanından kaç ışık yılı uzaktılar.

Ve fakat o da ne? Benim yazılıya harıl harıl çalıştığım bir gece de kapımız çalındı… Yoo heyecanlanmayın hemen, bu gelen elinde kırmızı güllerle müstakbel sevgilim değildi. Yeni taşınan, oğlunun kariyeriyle kariyer yapmış olan yaşlı komşumuz ve onun torunu Hatice’ydi… Hatice ortaokul son öğrencisi zeki ve ağırbaşlı bir kızdı. Ama ucundan kenarından da olsa bir genç kızlık ruhu başlamıştı. Çocuk değildi artık. Ben de ondan her ne kadar on küsur yıl yaşlı olsam da çocuk ruhlu bir yetişkindim.

Komşumuz o gece ilk defa torunuyla bize gelmişti. Tabiî ki sevindiğim gibi oturmak için gelmemişlerdi. Hatice’ye bir ödev verilmişti. Kız meslek liseli olduğum için el becerilerim gelişkindir diye bana gelmişlerdi.

Kalktım izzet ikram, güler yüz ile kızın ödevleriyle uğraştım. Dev bir penguen yapması gerekiyordu ve o dev pengueni tam dört günde sınavım olmasına rağmen ben hazırladım. Sınıfta en yüksek puanı yüz puanı aldı ve birinci oldu.

Biz bu dört günde samimi olmuştuk bile. Yaşından daha olgundu Hatiş. Aynı zamanda okula da beraber gidip geliyorduk. Ben Gazi paşa ilköğretimde staj yapıyordum o ise orada ortaokula gidiyordu. Dört günde ne samimiyeti demeyin ben adamla beş dakikada samimi olurum.

Neyse bir gün okuldan beraber döndük ve onların evine yani o yaşlı komşumuzun evine gittim. Böyle bir komşu kızına sahip olduğum için de nasıl seviniyorum bu sevincin kursağımda kalacağını bilmeyerek…

Kızcağız bize sofra hazırladı: yağsız tuzsuz şehriyesiz bir bulgur pilavı ve tavuğu kalmamış eşkene… Yanında da yufka ekmeği… Ben de bunları hiç sevmem fakat oturup yememek ayıp olurdu. Aynı zamanda çok da açtım… Oturdum beraber yedik. Sonra benim içime bir huzursuzluk girdi. Yanı başımda kanepenin üstünde bir ev telefonu vardı. Evi aradım annem de gelmişti… Ben hemen kalktım. Teşekkür edip bizim eve çıktım.

Hemen o gün müydü, ertesi gün müydü kapıdan uğradım filan yere gidelim mi diye. Hatice’nin suratından düşen bin parçaydı. Gelemem dedi. Ninesi başını çıkarmış bize bakıyordu ve içeri gelsene dedi. Fakat Hatice’nin suratı bir şeylerin yolunda gitmediğini gösteriyordu. Giremezdim. Vedalaşıp ayrıldım

Ertesi gün okulda da Hatice benimle konuşmak istemiyor uzak duruyordu… Hatice ne oldu diye çok sıkıştırınca:

—Ninem seninle görüşmeme izin vermiyor, senin için: o kızla konuşma, o kız çok göz açık sana bir şey yapar dedi- deyince şartellerim attı. Ne demek o kız çok göz açık sana bir şey yapar? Sana bir şey yapar? Bir an kendimdi lezbiyen filan sandım. Sanki kızını şey yapacağım!

İnanılmaz zoruma gitti. Ben dört gün boyunca onları evimde ağırlamış, ödevine yardım etmiş, kendi yazılı sınavımı ihmal etmiş ve bu neticeyi almıştım.

Gidip o yaşlı cadıya haddini bildirmemek için kendimi zor zapt ediyordum. Zira Hatice bana yemin içtirip bunları itiraf etmişti.

Neyse dedim yaşlıdır ve sineye çektim. O gün de bizim güzelim komşu kızlığı hayalleri kesin bir şekilde son buldu…

Yoo, hikâyemizin burada bittiğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Esas şimdi başladı.

Hatice’yle arkadaşlığımızı bitirdi ama o göz açık kızın evine kendisi bizzat gelmeye devam ediyordu. Hem de her gün. Hiç bir şey olmamışçasına.

Ben ise içten içe köpürüyor fakat hiçbir şey yapamıyordum. Yapsam Hatice verdiğim sözü bozmuş olacak daha da önemlisi kızcağızın başını belaya sokacaktım.

İhtiyarın bize geldiği günlerin birinde ablam da bizdeydi ve oğlu çok yaramazlık yapıyordu. Ben kendisini kaç kere uyardım. Fakat o daha beter kudurmaya başladı. oğlum yapma, yavrum yapma… Yok!

Bende kendisine kızdım o zaman. İşte o zaman ihtiyar kadın oradan atıldı:

—Yaptığın çok ayıp… İnsan misafirine kızmaz… Yeğenim kudurmaya bende kızmaya devam edince o da defaatla: Çok ayıp çok! İnsan misafirine kızmaz dedi.

 

Ne demiş atalarımız: Demir tavında dövülür. Benim içinde yeri ve zamanı gelmişti.

 

—Bunu sen mi söylüyorsun? Bir kere yalnız geldim evine arkamdan neler neler söyledin. Torununla görüşmeyeyim diye: o kız çok göz açıktır… Onunla görüşme sana bir şey yapar demedin mi?

—Hayır demedim

 

—Dedin, Hatice dedi, misafiri çok biliyorsan bana öyle yapmazdın. İki kaşık bayat yemeğini yedik diye kızcağıza yapmadığını bırakmadın. Doğru değil mi?

— Doğru değil. Yalan söylüyorsun!

— Yalan söylemiyorum,

—Sen terbiyesizsin… Terbiyesiz olmasan bunları bana tekrar söylemezsin.

—Yok ya! Sen bana her şeyi söyleyeceksin de ben susacağım öyle mi?

Tabi bu arada kalkıp gitmeye koyuldu. Annem ve ablam sanki ben suçluymuşum gibi onun gitmesine engel oluyorlar, bana kızıyorlardı.

Neyse o kalktı gitti. Bir iki ay bizim eve hiç gelmedi…

Sonra tabi tekrar damlamaya başladı. Hiç bir şey olmamış gibi. Aksi gibi annem de onu çok sever. O da onun ihtiyarlık arkadaşı napsın?

Çok gidip gelince hadi büyüğümdür dedim elini öptüm, konuştum. Annemi sevindirmek için. Çünkü ben arkadaşsızlığın ne olduğunu gayet iyi bilirim. Ya Allah ya sabır!

O olayın üzerinden neredeyse yedi yıl geçti. Ben o ihtiyarı her gördüğümde o söylediği lafı hatırladım ama hiçbir şey söylemedim artık… Benim kin tutamamak gibi pis huylarım vardır da ondan. Valla ondan başka bir sebeple değil…

O hala bizim eve gelip gider. Günde iki kere geldiği bile olur. Kardeşim huyunu suyunu beğenmediğin yere neden o kadar sık gelip gidersin madem?

Ha az kalsın unutuyordum. bu gün ben evde yalnızken de geldi. Annem yok dedim yine de içeriye girdi. :

—Telefonuma bir bak bakalım, bu ışığı neden sönmüyor bir türlü? Nurten’e götürdüm o da anlamadı, dedim sen yaparsın…

Telefonu elime aldım, bir iki yerini kurcaladım ışık sönüverdi. Demek ki neymiş? Göz açık olmak ve bilmek bazen çok gerekliymiş…

Bu habere hiç yorum yapılmamış.

GÜNÜN HABERLERİ

KÖŞE YAZARLARI

baslik

EN ÇOK OKUNANLAR

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.