Şükrü Dolaş – Vatan Sevgisi

Üşüyen,ağlayan Suriyeli Arap bir  çocuğa sordum?..

Sana kaban ayakkabı getireyim

Yok dedi” ben evimi özledim” ondan üşüyorum

Yaşlı kobanili anneye sordum?

Yıkık bir evdesin ev üzerine çökecek

Gözleri dolarak cevap verdi” keşke ülkemde olsaydım”

Bir dükkânın saç kepenklerinin arkasında yaşayan 

Dört çocuklu bir Anneye sordum?

Zor değil mi böyle yaşamak

Gülümsedi

Bir gün mutlaka döneceğim vatanıma”

Ayrılırken şunu dedim

Anasız, aşksız, yarı tok yarı aç yaşanır

Ama vatansız bir yanımız hep yarlı ve ağlamaklı kalır Kobanili yaşlı anne gibi

Vatan sevgisi meğer sevgilerin en büyüğüymüş….