Kanlı Bir Yılı Geride Bırakırken

       Keşke yazının başlığı daha temiz bir yıl için çabalarımız sürecek diye yazabilseydim. Keşke; kirlenmemiş bir doğa ve kirlenmemiş doğanın misafirleri olan canlılar arasında yüreğini kirletmemiş insanların daha temiz ve güzel bir yıl için bir önceki yıl gösterdikleri  çabalarını yazıp bu çabaların daha çok olması için dilekte bulunabilseydim..

      Bu yılda olmadı inanıyorum gelecek yılda  olmayacak, umutlarımı çoktan yitirdim  bedeni parçalanmış Suriyeli çocukların göz bebeklerinde..

      Dünyanın birçok yerinde kan ve gözyaşı hâkim olmuştu, kan barut ve yanmış insan bedeninin ağır ve öldürücü kokusu sinmişti yeryüzünde yaşayan her kesin saçlarına…

      Sınıfların var oluşuyla başladı kitle katliamları; Birinci emperyalist paylaşım savaşı, ardından ikinci dünya savaşı ve şekil değiştiren yol yordam değiştiren emperyalist emeller, onun meyveleri şovenizim insanlık dışı tohumları gelişen, kendisine modern diyen aslında Mehmet Akif Ersoy’un tefsir ettiği” tek dişi kalmış canavar” halkların kanını emmeye devam ediyor.

        Her  yıl daha çok ölüyor  mazlum  halkların çocukları, bombalar  yağarken gökyüzünden yer yüzü karesi içinde  bulunan  dini,dili ırkı  ne olursa olsun parçalıyor.. Sahte  sevgiler üretilerek katiller  sevdiriliyor ,canilerin kahraman  olduğu  bir dönemi geride bırakmıyoruz sadece takvimde ki  yılı feride bırakıyoruz..

         Yeni bir yılda milyonlar mutluluk dilese de bir avuç kan emici cani bir avuç azılık için vahşileşmeye devam edecek…

         İskeleler çökecek, madenler patlayacak, her iş kolunda yine İşçiler ölecek. Ezilenler ölecek… 

       Parsı olmayanlar  asker  ocağına  parası olanlar ana kucağına  gidecek.Bu vatan için en çok vatan haini ilan edilenler  vatanın  sevgisini,aşkını  yüreklerinde taşıyacak..

       Dünyanın  dört bir yanında  sebepsiz  ölümler olacak.Bazılarının dikili  bir mezar taşları bile olmayacak..

        Tıpkı 15 gün önce Siverek Diyarbakır karayolunda bıçaklanıp öldürülen genç kız gibi.

   Yılın bu son gününde onu gömdüler tok demirin sahipsizler mezarlığına…

        Allahın emri eceliyle  olmayan,hiçbir ölüm insanlığa yakışmıyor..Bırakın insanlığı  gözünüzü kapatıp  şöyle bir hayal kurun “ bir çocuğun avuçlarında  kafası bedeninden koparılan  bir serçenin görüntüsü eminim ki  bazılarınızı  yürekten  yaralamıştır” maalesef  insanları boğazlayan bir serçe misali  başlarını  zevkle gövdelerinden ayıran bir zihniyetin  destek bulduğu bu dünyadan  kim ne kadar umutlanacak…

        Elbet  umutsuz yaşanmaz  yer yüzünde, umutlu olmalı her insan  hayali olmalı daha güzel bir dünya  için..

        Umutlar birleştirilince bir güç ve kuvvet oluşturur halkla dini, ırkı, dili ne olursa olsun halkların kardeşliği ancak gelecek yıla umut olur.

           Daha çok anlatıp içinizi karartıp umutlarınızın katli olmak istemiyorum…

          Televizyon izleyen  gazete okuyan herkes  benim bildiklerimi biliyor benimkisi sadece  bir hatırlatma..

          Umutlu olmak istiyorum ezilen halkların kardeşliğinden yana..

           Adet yerini bulsun diyerek güzel yıllar diliyorum