Türkiye’nin Tarımdaki 7 Sorunu

Dünyanın en stratejik sektörü tarımdır. İnsan nüfusu artıyor, tarım alanları daralıyor ve gıdaya olan talep artıyor. Çiftçi üretmese insanlar aç kalır ve ölür. Onun için çiftçilik hayati önemde bir meslektir. Dünyanın birçok ülkesinde çiftçi örgütleri tarım politikalarının oluşmasında etkin rol oynarlar. Bizde ise bu hak çiftçilerimize pek tanınmaz.

Türkiye’nin kendine yeterli yedi ülkeden biri olduğu meselesine gelince, bunun inandırıcı bir tarafı yok. Dünyada da böyle bir ülke bulamazsınız zaten. Hele Türkiye gibi dünyanın en pahalı mazot-gübresini kullanan, her yıl 4-5 milyon hektar arazisini nadasa bırakan bir ülkenin sıralamadaki yerini biraz sonra değineceğim yedi temel sorunumuz ve naçizane çözüm yollarına atfen siz değerli okuyucuların takdirine bırakıyorum.

1.VERİM DÜŞÜKLÜĞÜ

Tarımsal üretimde verimi artıran en önemli faktörlerin başında sırasıyla SULAMA ve GÜBRELEME gelmektedir. Sulamanın yapıldığı yerlerde iyi verim alınabiliyor, yapılmayan yerlerde ise verim tamamıyla doğanın insafına (yağmura) bağlıdır. Nüfusumuz artıyor üretime açılan yeni arazilerimiz de olmadığı için yapmamız gereken birim alandan daha fazla verim almaktır. Bunun da en önemli yolu sulamadan geçer. Siz dünyanın en iyi gübresini traktörünü tekniğini kullansanız da su yoksa yâda suyu etkin bir şekilde kullanamazsanız verimi arttıramazsınız. Ülkemizde kuru şartlarda buğdayın dekar verimi 150 kg, sulama yapıldığı zaman bu rakam 750 kg’ıma kadar çıkabilmektedir. Su olmadığı için ülkemizde her yıl 4-5 milyon hektar arazi nadasa bırakıldığını söylemiştik. 4-5 milyon hektar arazi 9 milyar TL demek.

Tarımda birçok faktör birbirine bağlıdır. Avrupa’nın birçok ülkesi buğdayda sulama ile elde ettiği verim artışını hayvan yemi olarak değerlendiriyor, dolayısıyla eti de bizden ucuza mal ediyor.

Ülkemizde suya dayalı yatırımlar baraj inşasına dayalı politikalardır. Bu çok masraflı ve de zaman almaktadır. Bunu yerine göletler inşa edilse nehirlerin suları kanallarla doğrudan arazilere götürülse ve yer altı sularının kullanımı bir düzene sokula bilse az masrafla kısa zamanda daha fazla alan sulanabilecek.

Su ile diğer bir sorun su israfına yol açan karık-vahşi sulama yöntemlerinin kullanılıyor olması. Örneğin bugün 5,3 milyon hektar tarım alanı sulanıyor. Modern sulama (damlama, sızdırma) yöntemlerinin kullanılması halinde bu 5,3 milyon hektar alanı sulayan su ile 15 milyon hektar alanı sulayabiliriz. Yer altı su kaynaklarımızın sınırsız olmadığı gerçeğiyle hareketle, çiftçilerimizin vahşi-karık sulama yöntemlerinden vazgeçilmesi gerekliliğinin altını çizmek istiyorum.

Yine kooperatifler konusuna değineceğim gibi su kaynaklarımızın etkin kullanılabilmesi için sulama kooperatiflerinin kurulmasına öncelik ve önem verilmelidir.

Ziraat bankası sulamada çiftçilerimize kredi vermeli, sözlerimi değerli bir büyüğümüzün; TARIMIN SORUNU SUDA ÇÖZÜLÜR aforizmasıyla bitirmek istiyorum.

Tarımda verimin belirleyici faktörlerinden ikincisi ise GÜBRELEMEDİR. Gübre konusun da iki temel sorun yaşıyoruz. Birincisi gübre ülkemizde çok pahalı satılana bir girdidir. Ayrıca sektörün gübre ihtiyacını karşılayan gübre fabrikaları tekel oluşturmuş durumdalar. Fiyatları istedikleri gibi yükseltebiliyorlar. Buna birde gübre fiyatları üzerinde ki KDV baskısı eklenince fiyatlar astronomik seviyeye çıkıyor. Bu yetmiyormuş gibi çiftçilerimiz halen merdiven altı üretimle sektörde kalite sorunuyla uğraşmak zorunda.

Gübrede ki ikinci sorunumuz bilinçsiz bir gübrelemeyle topraklarımızın kirleniyor olmasıdır. Bir tahmine göre önümüzde ki on yıl boyunca Türkiye toprakları böyle kirlenmeye devam ederse topraklarımız çok ciddi bir biçimde zarar görecek ve verimlilik ciddi bir biçimde düşecek. Yer altı sularımız şuan da bile kirlenmiş durumda (buradaki nitrat kalıntısı bakanlık tarafın dan da raporlandı).  Bunun için çiftçilerimiz eğitim demonstrasyon ve benzeri şekillerde bilinçlendirilmesi gerekir. Sonuç olarak etkin bir sulama ve gübreleme yapılmadan verimi arttıramayız.