Geçti gitti… !

Dün gibiydi sanki;

Fırat nehri misali akıp giden yaşam imiş

Kör gözlerle yürümüşüm yaşamın merdivenlerini,

Aydınlık sandığım bir dünyada karanlığı yaşamışım

Geç fark ettim…

Yaşam mutluluk dediğimiz yalancı bir baharmış ömrüm.

Gül nasıl kandıysa dalında baharın yalanına,

Bende öylesine kandım, şu dünyanın yalanına…

Bunca sene yanılmış ve aldanmışım…!

Çok sonradan vardım farkına,

Pazarlarda satılan sadece mal değilmiş…

Dostluk, arkadaşlık,  aşk…

Haraç mezat  satılır olmuş pazarda ..

Vefanın anlamı silinmiş yüreklerden.

Sevginin, arkadaşlığın, aşkın fotoğrafları sinmiş paranın bir yüzüne…!

Yanılmışım, aldanmışım;

Değişmez dediğim ay yüzlüm,

Yalan ve zaman bulutlarının arasına gizlenmiş.

Aynalardan yalandan yansıyan gülüşlere aldandım.

Geç fark ettim;

Acılara yenik düşmüş çizgiler vadileri andırıyor,

Gözler altında ki ölüm habercisi çukurlar..

Taşıyamaz olmuş yalan dünyanın yükünü

Takatsiz, dermansız dizler…

Geç fark ettim;

Yüze yansıyan her gülüşün kalpten gelmediğini..

Yaşarken gören kör idim..

Her kadına gönül verip sevilmezmiş,

Hiçbir kadın ana gibi sevmez imiş..

Geç fark etim….

Şimdi hesap kitap zamanı..!

Akşamdan, sabaha ..

Çarp, böl, çıkar…

Ne servet nede evladı ayan…

Elde kalanın bir hiç olduğunu şimdi anladım…

ŞÜKRÜ  DOLAŞ/ 19.12.2015.