Siverek Aynı Tas Aynı Hamam

Yıllardır Siverek’te gazetecilik yapıyorum. Her yıl olduğu gibi bu yılda sevgili hemşerilerim beni yanıltmadı.

Beraber silahların sesini kayıt altına almak için silah nöbeti tutan arkadaşlarım yıllara göre değişse de, yeni yıla girerken, Siverek’te silah sesleri azalacağı yerde çoğaldı.

Zaman zaman köşe yazılarımda ve haberlerimde güzel memleketimde yaşanan açlık ve yoksulluğu yazıyorum.

Yazmamın tek nedeni Siverek’te sosyal yardımlaşma, dayanışma duygusunu geliştirip kardeşliğimizi pekiştirmektir.

Bu yılda binlerce TL tutarında ki parayı deyim yerinde ise egomuza kurban ettik. Yazık oysa o parayla kaç yoksulun evinde aş pişerdi, kaç yetimin yüzü gülerdi.

Değişmedi. Geçen yılda yazı yazmıştım. Değişiklik olmadığı için silahlar susmadığı için yazımı yenileyerek paylaşıyorum

SİLAHLAR SUSUN DEMEKLE SUSMUYOR

Silah ölüm,açlık ve yokluğun, mahpusluğun zamansız toprağa düşmenin bir adı olduğunu sanırım aklı başındaki her insan bilir!..

Bu konuda ne söylersek söyleyelim hangi yazıyı hangi çizgiyi çizersek çizelim; insanlar bir şekilde hem silahına, hem de silahı taşıma nedenine bir kılıf bulacaktır.
Kimsi bu bir kültür sorunudur. Kimisi atalarımızdan miras kaldı, “at, avrat, silah” geleneği biz atalarımızın yolundayız diyecekler.

Diyecek çok şey var, silah namustur, silah savunma aracıdır.. Kime karşı doğanın vahşi yaratıklarına mı, yoksa yüzünün hürmetine dünyada yaratılan aklıyla en değerli olan insana karşı mı?
Delikli demir icat edilmeden önce de insanlar doğanın vahşi ve yırtıcı yaratıklarından çok kendilerine karşı kullanmışlar çağının ölüm kusan makinelerini..
Köroğlu boşuna dememiş “delikli demir çıktı, mertlik öldü” mertlik canlılar içinde insana mahsus bir duygudur. Kurşun adres sormaz, kurşun vardığı yerde merdi de, namerdi masumu da öldürür.

Silahlar bu güne kadar birçok insanın yaşamına mal oldu. En kötüsü kardeşin kardeşi öldürmesine vesile oldu. Her ölüm elbet acıdır. Tüm canlılara can veren Rabbim ancak verdiği canı alır, ne hikmetse elini silahın tetiğine dokunduran herkes yüce Yaratanın emrine de karşı gelmiş olur diye düşünüyorum.

Bu güne kadar yazılarımı takip eden dostlarım başta bireysel silahsızlanma ve genelde dünyada tüm silahların çöpe gömülmesini isteyen insanlardan biri olduğum bilirler. Bu güne kadar silahlara karşı kalemin gücünü savunan onlarca yazı yazdım. Yazmaya da devam edeceğim…

Bu yazıyı bana yazdıran neden ise kurşun sesleridir. Dün gece her yıl olduğu gibi 2014 yılını da Siverekliler olarak binlerce mermiyle karşıladı.

Tam 17 dakika kurşun sesleri susmadı. Zengin fakir şehrin büyük bir bölümünde kurşun sesleri geliyordu. Havai fişek sesleri uzun namlulu tüfek seslerinin yanında cılız kalıyordu.

Bir binanın çatısı üzerinden kameralarımız kayıtta olduğu sürece her an serseri bir kurşunun bedenimizi öpeceği endişesiyle haber uğruna istemediğiniz halde kayıt alıyorduk.

Yeni yıla dakikalar kala çıkmıştık, sokaklarda araç ve köpek seslerinden başka bir ses duyulmuyordu. Saat 24’dü yani 12 gösterende Siverek bir ara gözümüzde Suriye oldu.

Çatıda silah sesleri arasında aklıma şöyle bir soru geldi: Silah sıkan bu insanlara gidip dese ki güzel insanlar, yeni bir yıl elbet heyecan veriyor, siz gelin bu kurşun parasını verin bir okul yapalım size farklı ve insani bir heyecan ortamı oluşturalım, acaba kaçı kurşun parasını bir okulun tuğlasına hediye ederdi?..

Eminim ki çok az sayıda insan yeni bir okul yapımı için bir tuğla alırdı.

Kurşun seslerini ve şehrin görüntülerini daha haber merkezlerine geçmeden birçok insan bizden daha iyi görüntüleri internet ortamında yayamaya başlamıştı bile. Teknoloji böyle bir nimeti herkesi haberci yapmıştı.

Silah sesleri üzerine bir arkadaşımız şöyle bir paylaşım yapmıştı: “Siverek’te bulunan yazarçizer takımı bakalım bu işe ne diyecek..?”

Vallahi ben kendi hesabıma sadece yıl başı kurşunları için değil, lanet olası tüm ölümcül kurşunlar için lanet olsun diyorum..

Şunu da çok iyi biliyorum ben Uğur Mumcu değilim, buna rağmen ben söylüyorum. Kurşun sesleri dursun dememizle durulmuyor.. Silahlar sussun demekle silahlar susmuyor!..

Bu bir inanç ve kültür işidir. Asıl korkulması gereken insanların içinde biriktirdiği canavarın susmasıdır…

Her şeye rağmen dileğimiz tüm dünyada silahların susmasıdır.

Saygılarımla.