Siverek Tarihinin Yeni Tanıkları

Tarihe tanıklık etmek her insanın yapabileceği bir tanıklık değil. Tarihin yeni sayfalarına güzellikleri not etmek ise daha zor bir sanattır.

Güzellikleri tarihe not düşmenin ilk ilkesi, her güzel başlangıçta olduğu gibi, ebetteki sevgi ilkesidir.

Sevgi çok geniş bir kavramdır. Özellikle bir memleketi kendi çocuğu gibi sevmek ise tamamen gönüllülük ister, yani sevginin hamalı olmak gerek, hiçbir beklenti ve çıkar düşünmeden, zaten çıkar için gösterilen sevginin de ömrü kısa olur tıpkı kelebeğin yaşantısı gibi.

Yazımın başlığında yer alan SİVSAD’ı biraz açmak ve bu kuruluşunun üyelerinin güzellikler adına tarihe tanıklıklarını dile getirmek istiyorum.

Çok değil, bundan birkaç ay önce fotoğrafçılığa meraklı daha önce doğa ve insan fotoğraflarını çeken, bir anlamda amatörce tarihe tanıklık yapan birkaç dostumun daveti üzerine Paşa konağında bir araya geldik. Bu işin öncülüğünü ise Selahattin Atsoy kardeşim yapıyordu. Belediye Başkan yardımcısı sevgili dostum Hasan Karakaş ile birlikte fotoğrafçılığı profesyonel anlamda yapmak amacıyla örgütlenme çalışmalarını ilk toplantısıydı. Toplantıya katılan Ferit Akçalı kardeşim ile diğer arkadaşların gözlerinin içinde ki ışıltıyı, yeni bir dernek ve bu derneğin tarihin ve coğrafyanın insanın güzelliğini yansıtacak olmasından doğan heyecanın yüreklerine yansımasının sesini duyar gibiydim.

Toplantıya katılan arkadaşların büyük bir kesimi benimde kurucu üye olmamı istiyorlardı. Ancak sağlık sorunlarım ve gazetecilik mesleğinin yoğunluğundan dolayı, arkadaşım Cuma Sarı’yı önerdim. Arkadaşlar dernek kurma hakkında ki görüşlerimi sorduklarına şunu demiştim “Yıllarca aya kurşun sıktık. Bu kez gelin hep beraber ayın fotoğrafını çekelim. Bu aya güneşe doğaya kısacası tarihe tanıklık yapmak olacak.”

Dernek kısa sürede büyük başarılara imza attı. Bu imzayı arkadaşlarımız Siverek adına tarihe not düşerek yapıyorlardı. Siverek Fotoğraf Sanatçıları Derneği (SİVSAD) Siverek’i dünyaya tanıtacak bir pencere açmıştı sanat dünyasında. Dernek kısa sürede Fotoğraf sanatıyla ilgili federasyonlarda yer aldı, Türkiye’nin tanınmış fotoğraf ustaları Siverek’e gelerek bu güne kadar bakir kalmış doğal güzellikleri fotoğraflama şansına sahip oldular. SİVSAD üyeleri Siverek’in tarihi güzelliklerini fotoğraf karelerine yansıtırken kendi sanatlarını geri planda bırakıp Takoran vadisinin güzelliklerini ön plana çıkarmak için olağan üstü bir çaba gösterdiklerine yakından tanıklık yaptım. Şanlıurfa, Gaziantep, Diyarbakır, Batman gibi çevre illerden gelen fotoğraf sanatçılarıyla birlikte doğayı fotoğraflamaya çalıştık.

SİVSAD yeni bir kuruluş olmasına rağmen büyük olgunluk isteyen başarılara imza atan dernek üyeleri tarihe tanıklıklarını Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne (TBMM) taşıdılar. TBMM’de “Siverek’ten Yansımalar” ismiyle açtıkları fotoğraf sergisiyle Ankara’da günlerce konuşulacak binlerce insana Siverek sevgisini, güzelliklerini belki ilk kez Siverek ismini duyanların yüreğine taşıdılar. Bu Siverek tarihinde yapılan bir ilkti.

Yüreği Siverek sevgisiyle çırpınan SİVSAD üyesi dostlar, bu kez TBMM’de açtıkları serginin bir benzerini Siverek’te Lezgo Park’ta düzenlediler.

Sergiye ilgi büyüktü. Genç kızlar sergilenen fotoğrafları cep telefonlarına kaydetmek için izin istediklerine, ben neden izin istiyorsunuz çekin dediğim zaman çocuklar bana şunu söylediler, “emeğe saygısızlık yapmamak adına izin istedik” ne güzel sevginin temel kaynağı olan emek bilincini geliştirmek ne güzel. Sergide derneğin onursal başkanı Selahattin Atsoy yaşlı bir amcaya sergiyi nasıl buldun sorusu üzerine yaşlı adam şunu demişti, “güzel olmaz olur mu buna emek harcanmış hepsi güzel”

SİVSAD başkanı Ferit Akçalı hocam sergiyle ilgili görüşlerimi sunduğunda şunu anlatım, “Birkaç gün önce serginin yapıldığı alanda alacak verecek kavgası yüzünden bir vatandaş kardeşini bıçaklamaya çalışırken polis havaya ateş açarak önledi. Bu olayın yaşandığı yerde siz güzellikleri sergileyip insanlara dünyanın sevgiyle güzleşeceğini anlatıyorsunuz, yani Ferit hocam bir baş soğan için, kıraç bir karış toprak için insanın öldüğü topraklarda güzelliği fotoğraflamak ve tarihe not düşmek sanıldığı kadar kolay değil…”