Yusuf Eyyüp Sarı – Siverek’te intiharlar devam ederken, sessizlik ne kadar sürecek?

Siverek’te her gün 1, bazen ise 2 genç intihar ediyor. Ve biz hâlâ seyirciyiz…

Her ölüm haberinde birkaç gün konuşuyoruz, “çok üzüldük” diyoruz, sonrasında ise unutuyoruz. Unutmayan tek şey ise toprağın altı oluyor.

Peki, bu ilçenin yetkilileri, STK temsilcileri, psikolojik danışmanları ve aileleri ne yapıyor? Bence hiçbir şey!

Siz, Siverek özelinde bahsettiğim kişilerden herhangi birinin ‘intiharları engellemeye yönelik böyle bir çalışma başlattık’ veya ‘artık gençlerimiz intihar etmeyecek çünkü…’ diye bir haber okudunuz mu? Ben okumadım şahsen.

Uyuşturucu sokaklarda elden ele dolaşırken, sanal kumar kahvehanelerden daha çok genç doldururken, işsizlik ve umutsuzluk gençlerin omzuna tonlarca yük bindirirken, yönetenler hâlâ sessiz, hâlâ duyarsız!

İntihar eden her gencin aslında “yardım edin” diye bağırdığını düşünüyorum. Ancak kulakların sağır, gözlerin kör ve yüreklerin taş kesilmiş durumda olduğunu tahmin ediyorum.

Geçtiğimiz günlerde 15 ve 16 yaşında 2 genç intihar etmişti. Dün ise 13 yaşındaki bir çocuk intihar etti. Daha ortaokul öğrencisi ve intihar. Duyarken bile içimizin titrediği iki kelime yan yana. Ama intiharları önlemeye yönelik ne bir çalışma var ne de bir açıklama.

Değerli yöneticilerimiz, sayın STK temsilcileri, psikolojik danışmanlar, emniyet ve jandarma güçleri ve en önemlisi ebeveynlerimiz; çocuklarımızdan endişe duymalıyız. Geçen hafta aşağı mahalledeki genç, dün karşı komşunun çocuğu derken bu acı haber yarın bizim evimizden de içeri girebilir. Bunun önlenmesine yönelik bir şeyler yapmalıyız.

Bence acilen bir kriz masası kurulmalı, psikolojik destek merkezleri artırılmalı, gençlerin elinden tutacak sosyal ve kültürel alanların çoğaltılması gerekiyor.

Aslında ben bu önerileri sunuyorum ama bırakın çözüm önerilerinin dikkate alınmasını, bazıları sorunu bile dillendirmiyor. Çünkü sorunları konuşmak, sorumluları da ifşa eder!

Siverek’te intihar eden gençlerin kanı, sorumluluklarını yerine getirmeyen herkesin ellerinden de akıyor. Şimdi sizlere soruyorum: ‘Bu sessizlik, bu vurdumduymazlık, bu duyarsızlık daha kaç cana mal olacak?’