İinsan önce kendine bakmalı!

Sevgili okurlar; değerli, tarafsız ve hiçbir siyasal yapı ya da kişinin etkisinde olmayan, kendi çıkarlarını değil önce memleketin çıkarlarını düşünüp az veya çok bu memlekete faydalı olanlara hiçbir diyeceğimiz yok.

Gazeteci olarak bizim kişilerle ilgilenecek vaktimiz yok. Yazdığımız haberler ve yazılarla, yapılmayanları kendi gücümüz oranında kamuoyunun bilgisine sunmayı kendimize hedef edindik. Elbette yazarken eksik bıraktığımız konular olabilir. Biz eleştirilmeye karşı değiliz. Sizler bizi eleştirip doğru yöne kanalize edeceksiniz. Bizleri eleştirmemeniz demek, bizi okumuyorsunuz demektir.

Gazeteciliğin bölgede ne kadar zor bir iş olduğunu eli kalem tutan herkes biliyor. Baskılar, tehditler ve eleştiri adı altında yapılan hedef göstermeler… Yani aydınlar açısından, deyim yerindeyse “Bermuda Şeytan Üçgeni” içerisinde; dilimizin döndüğü, kalemimizin yazdığı kadarıyla yapılmayanları olduğu gibi, yapılanları da yazmaya çalışıyoruz. Yazarken en büyük destekçilerimiz elbette aydınlarımızdır. Yani gerçek aydınlar… Karanlık perdelerin ardındaki sözde aydınları katmıyorum.

Baştan da dediğim gibi biz eleştiriye açığız. Ama karalamaya, küçük düşürmeye, hele ki kitlemizi bilinçsizce hedef tahtasına koymaya çalışanlara da müsaade etmeyiz.

Gazetecilik yapmaya çalışan genç bir kadın gazeteciye sosyal medya üzerinden yapılan, eleştiri sınırlarını aşan bir yorumun; kendisine “aydınım” diyen biri tarafından yapılması bizi üzdü.

Eleştiri sınırını aşan, kişiyi tanımadan yapılan “Gazeteci arkadaşımız iç karartıyor, kötüleri yazıyor.” şeklindeki yorumlar gerçeği yansıtmıyor. Bizim derdimiz iç karartmak değil. İnanın, biz de güzel şeyleri görebilmek için yazıyoruz.

Hastanede her branşta doktor vardı da biz mi yazmadık? Yollarımız standartlara uygun olup her gün sürücülerden küfür yerine teşekkür alınıyor da biz mi yazmadık?

Kentin trafiğini rahatlatmak adına yeni caddeler açıldı da biz mi görmedik? Katlı otoparklar yapıldı da biz mi yazmadık, alkışlamadık? Hatıra ormanları yapıldı, modern piknik alanlarına dönüştürülmek amacıyla binlerce ağaç dikildi de biz mi görmedik?

Biz iyi şeyleri de yazıyor ve yapanlara teşekkür ediyoruz. Küçük bir örnek vereyim: Siverek Madeni Eşya Esnaf ve Sanatkârlar Odası Başkanı Hacı İnan yıllardır bas bas bağırıyordu: “Bu kavşakta insanlar ölüyor, her gün kazalar yaşanıyor. Sanayi kavşağını yapın, Allah rızası için yapın, insanlar ölmesin.” Biz bu feryadı yazdık. Ardından sanayi kavşağı yapıldı. Bu kez oda başkanı aynı yerde esnaflarıyla birlikte teşekkür ederken onu da yazdık.

Baştan da yazdım; bizi eleştirin. Ancak sizden ricam, eleştirirken önce empati kurmanızdır. Yani önce kendinize, bu memleket için yaptıklarınızı teraziye koyup öyle eleştirin. Lütfen zor şartlarda görev yapan gençlerin şevkini kırmayın. Biz görmeyebiliriz; iyi ve güzel olan, insanın içini ferahlatan şeyleri bize yazın, biz de yayımlayalım.

Sevgili Siverek halkı; yazmadan kimse sorunlara eğilmiyor. Yapılmayanları yazdığımız içindir ki bu memlekette bazı sorunların çözümüne katkı sunuyoruz.

Gerçekler acıdır, hem de zehir gibi… Bu kentin çocuklarının birçoğu maddenin pençesinde, yüzlercesi bahis illetine bulaşmış durumda. Evler, ocaklar sönüyor. Elbette bunlar iç karartıcı; ancak yazmadan da kimseden ses çıkmıyor.

Viranşehir–Çermik kara yolu standartlara uygun değil. Sürekli kazalar yaşanıyor; insanlar ölüyor, kolu bacağı kopuyor. Bunlar iç karartıcı ama bizim gerçeğimiz…

Sorunların yazılması iç karartıcı olabilir. Ancak biliyoruz ki halay çekmekle, zılgıt atmakla bunlar çözülmüyor. İki çırtık ve bir zılgıt ancak bazı kesimlerin gözüne güzel gelebilir.

Arka pencerede ise bu kentin semalarında, yapılmayanların çığlığı ve ölümlerin feryadı devam ediyor.

Bizi eleştirin; fakat şunu iyi bilin: Biz kişilerle uğraşmıyoruz, sistemle uğraşıyoruz. Yazmadan önce elinizi vicdanınıza koyun, ardından aynaya bakın, kendinizi görün ve öyle yazın.