Siverek’te Çocuk Olmak

İnsanın anavatanı çocukluğudur. Çocukluğunu doya doya yaşamamış bir insanın mutlu olması çok zordur. Bir annenin ve bir babanın en önemli görevi, çocuklarının çocukluğunu doya doya yaşamalarına olanak oluşturmaktır.

Biz de 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda Siverek’teki çocukların durumlarını bir şiirle ele almak istedik.

 

Siverek’te Çocuk Olmak

Siverek’te çocuk olmak

Eve ekmek götürmektir.

Çarşıda, pazarda 4 tene

Mexdenos 1 TL demektir.

 

Siverek’te çocuk olmak

Boş tavla, boş tavla demektir.

Ağabey tartayım mı?

Sabahtan siftah yapmadım demektir.

 

Siverek’te çocuk olmak

Seyyar satıcı olmak demektir.

Siverek’te çocuk olmak

Cami önlerinde dilenmek demektir.

 

Siverek’te çocuk olmak

Babası İstanbul ’larda

Çalışmaya giden bir çocuğun

Babam nerede, babamı istiyorum demesidir.

 

Siverek’te çocuk olmak

Okula yarım yamalak gitmek,

Kış gününde okula

Terlikle gitmek demektir.

 

Siverek’te çocuk olmak

10 – 15 kardeşle pamuk tarlasında,

Soğan tarlasında, kısaca bütün tarlalarda

Gezip büyümek demektir.

 

Siverek’te çocuk olmak

İnternet kafe ve kahve

Köşelerinde büyümek ve

Sokak çocuğu gibi yaşamak demektir

 

Siverek’te çocuk olmak

Babası veya annesi kan davasından,

Töreden veya kör kurşundan ölen çocuğun

Öksüz veya yetim kalması demektir

 

Siverek’te çocuk olmak

Çocukluğunu yaşamadan büyümek demektir

Siverek’te çocuk olmak

Birilerinin bu zorlukları kolay yapması

Ümidiyle yaşamak demektir

 

Siverek’teki bütün çocukların

Geldi 23 Nisan, Neşeyle doluyor insan

Herkes sevinç dolu

Geldi 23 Nisan, diyebilmesi ümidiyle