Aşk ölür mü?

Sordum;

Demirci Mehmed Ustaya

Aşk ölür mü?

Bir cellâdın son gülüşüyle

Ölür.

Ölür dediğinde

İçinden 

Yine bir aşk

Cinayetinin planlarını yapıyordu

Ne tuhaf çelişki

Bir zamanlar aşk uğruna

Ölecek kadar sevimli olan

                               Bu İnsan

Şimdi olmuş tam bir aşk cellâdı.

Usta dedim aşk

      Ölür…

Tamamda

      İnsanla ölür…

Yok dedi;

      Her aşk kendi cellâdını besler.

Korkunç bir sonla

 Bitirir!

Bir akrebin kıvraklığıyla

Zehirler kendini

Öldürür…

 Uğruna ölümü göze aldığı o üç cümleyi

                                    Yani aşkı.

Ustam;

        Ya sevgi…

Usta acılara inat gülümsedi

Sevgi emektir.

Paylaşmaktır

     Öpebilmektir…

Acıyı sevince kardeş yapmaktır

Zehirden arındırılmış yılan gibi

Dünyanın menfaatinden, şehvetinden ayırmaktır.

Bir çiçeği kıraç toprakta yeşertir gibi

Sevgiyi beslemek gerek.

Toprağı yürek

Suyu alın teri olmalı

            Sevgi çiçeklerinin

İşte o zaman aşka inat sevgi yaşar…

Kişi ölünce de sevgi yaşar

Uğruna savaştığı idealleri

Sonsuza kadar yaşartır

Emeğiyle miras bıraktığı değeri

Sevgi inadına yaşar

Aşk her zaman cellâdının kurbandır.

Âdem’den bu yana

Aşk hep kovulan sevgi bahçesinden  

Sevgi ise cennetin bahçesinde.

İlahı bir pınar gibi

Aktı milyon yıldır

İnsan kalbine…