Babamı neden orada bıraktın ?..

Sevgili dostlar; Suriye iç savaşının başlamasından bu güne kadar, bu ülkenin mazlum ve savunmasız insanlarının çektiği acıları azaltmak adına bir gurup arkadaşımla birlikte Siverek’te kendi çabalarımızla, özellikle çocukların gözyaşlarını silmeye çalışıyoruz.

Yaşanan dramları kaleme aldığımda, gözyaşları arasında hiç, Ayrım yapmadım, ben kalemimle ayrım yapmazken, bu insanların bir nebze olsun gülmesini sağlamak, bir dirhem mutlulukları için fedakârlık yapan dostlarımda, mazlumlar, çaresizlere yetimlere yaptıkları yardımlarda ayrım yapmadılar.

Hal böyleyken bazı dostlar bana yönelik şu eleştiride bulundular” Sen hep Suriyeli ailelerin ve çocukların dramını yazıyorsun, neden Rojavalı, Şengelli yezidi çocuklarının dramını yazmıyorsun?”

Bu eleştiriye hiç kızmadım, sadece şunu belirtmek istiyorum; mazlumlar arasında ayrım yapan bu benim dinimin, bu benim ırkımın mazlumudur, ben ancak kendi mazlumumu yazarım diyen bir kalem sahibi bırakın yazar olmayı insan olmayı bile becerememiştir. Övünmek için demiyorum sadece bilinmesi acısından söylemek istiyorum: Irak Kürdistan bölgesinde yapılan katliamları, yazdığım dönemlerde Kürt sözcüğü bu gün demokrasi havarisi kesilenler için adeta öcüydü. Filistin’de faşist Şaron’un yaptığı Sabra, Şatilla katliamlarını lanetleyen yazılar yazdığımda, Hükümet bile o dönemde katliamları kınayan bir resmi açıklama bile yapmaktan çekiniyordu!

Yakın arkadaşlarımla birlikte yazı konusunda yeni bir karar aldım.  Dünya ve Türkiye üzerine yazacağım yazılar yerine Siverek’te olup bitenleri yazmamın daha yararlı olacağına inandığım için yerel sorunları yazmaya karar verdim.

Yazılarımı takip edenler biliyor ben yerelde yazan biriyim yazar değilim amatörce insanları bilgilendirmek yazılarımla bir nebze de olsa insanlara yararlı olmak için uğraşıyorum.

Şöyle bir örnek vereyim usta bir kalem olan Ahmet Altan Siverek’in her hangi bir yerinde yetim bir çocuğun hangi zorluklar içinde yaşamını sürdürdüğünü, köşesinde yazmaz. Bu gözyaşlarının yazılıp, yaşanan dramlardan insanları haberdar etmek biz yerelde amatörce yazan insanlara düştüğüne inanıyorum, bunun için zorunlu olmadıkça Türkiye ve Dünya geneli yazı yazmıyorum.

Yukarıda da sözünü ettiğim gibi; benim anlayışıma göre mazlumun, dini, dili, Irkı sorgulanmaz sorgulayan insan olmaz.

Suriye iç savaşı başlamadan, yaşlı, yardıma muhtaç ve özellikle yetim çocuklarımıza yardımcı olmak adına sevgili dostlarım Siverek Yardımlaşma Dernek Başkanı Ramazan Baylan, Dernek Sekreteri Vedat Turgut, Derneğimizin yönetim kurulu üyesi İHH’ nin gönüllü temsilcisi Sevgili kardeşim Murat Aymaz ile birlikte gecenin karanlığında yardım ellerimizi uzatmaya çalıştık, yetimlerimiz ve çaresizlerimizle bazen birlikte güldük, bazen de birlikte ağladık, bu gün bu yardımlarımıza Suriyeli kardeşlerimizi dâhil ederek insanların gözyaşlarını silmeye çalışıyoruz.

Babamı neden orda bıraktın?..

Dün gece Suriyeli yetim bir kız çocuğunun annesine söyledikleri hangi dinden, hangi ırktan olursa olsun ben insanım diyen herkesin yüreğini dağlayacak nitelikteydi. Bir arkadaşımın televizyonu vardı, bu televizyonu Suriyeli yetimlere vermek istedik. Daha önce yardım ettiğimiz aileye gidip televizyonlarının olup olmadığını sordum. Ev sahipleri televizyonlarının olmadığını özellikle 6 yaşındaki kızlarını oyalamak için televizyonun evlerinde olmasının iyi olacağını belirten anne şunları anlattı” Kızımın babası Suriye’de öldü. Orda her şeyimiz vardı, kızım babasına çok düşkün olduğu için her sıkıldığında ağlayarak yanıma gelip şöyle diyor” Babamı neden orda bıraktın, babam ne zaman gelecek?” ona öldüğünü söylüyorum anlamıyor çocuktur evde çocuğun eğleneceği hiçbir oyuncağı yok televizyon sayesinde belki babasıyla ilgili soruları bana sormaz.

Babam nerede? Sorusunu zihinden hiçbir televizyon ve oyuncağın silemeyeceğini bilmeme rağmen çalışma arkadaşlarımla birlikte o televizyon o yetim Suriyeli çocuğa götürdük.

Kürtçe saat Xeşbe” dedi ama yüzündeki kocaman gülümsemesi tüm dillerde anlaşılıyordu…

Benim ve arkadaşlarımın amacı acıların yansıdığı yüzlere gülümsemelerin resmini çizmektir!..