Bence çağımızın en büyük hastalığının adı ”insanların birbirinin samimiyetine inanmaması” hastalığı. Hiç kimse hiç kimsenin samimiyetine inanmıyor artık bu devirde. Bak bu konuda samimiyim demek bile insanların gözünde samimiyetsiz olduğumuz izlenimi uyandırıyor hemencecik. Samimi değiliz. Samimi olsaydık çoğu kişi aşk acısı çekmezdi. Seni seviyorum cümlesi bu kadar rahat kurulamazdı. İnsanlar bu kadar iki yüzlü olamazdı. Samimi olsaydık başkalarının dertleriyle çok rahat dertlenebilirdik. Samimi olsaydık ‘banane’ diyemezdik bu kadar. Ben demezdik bu kadar fazla. Samimi değiliz evet. Bu hastalığın bir çaresi var mı onu da pek bilmiyorum açıkçası.. Ama samimi olsaydık ağlamaktan korkmazdık.. Ağlamaktan utanmazdık.. Bence bu çağın en samimi insanları ağlayabilenlerdir. Ağlamaktan değil de ağlatmaktan korkan insanlardır..
Bunları tüm samimiyetimle yazmaya çalıştım.
Samimiyetlerinize sığınarak!