Sabah uyandım. Sevgi’yle Ruken döşeklerinde oynuyorlar. Beşikte Eyüp gözlerini açmış. Etrafı seyreyliyor.  Ahmet Ağa çoktan çıkmış, işe gitmiş. Rojda, Melek yok. Kalkıp bakıyorum, bereket avluda kediyle oynuyorlar. Tepsi içine mutfakta kalan iki patatesle üç biberi koyuyorum. Çağırıyorum televizyonun üstünde beş lira var, üç lirasını veriyorum.

-“Tepsiyi fırına götürün üç ekmek alın”

Doyarlar mı acep? Bakkaldan da yumurta alıp kaynattım mı tamamdır diyorum. Baran diğer odada sokaktan bulduğu tekersiz arabasıyla oynuyor. Sırayla yüzlerini yıkıyorum.  Eyüp’le Baran’ın altını değiştiriyorum. Döşekleri kaldırıyorum. Of çok ağır. Ama ha gayret diyorum. Bakkala koşup yumurtaları alıp geliyorum. Ocağa bir tas su içinde yumurtalar. Mutfağın kapısını kapatıyorum. Devirirler maazallah ocak dediğim küçük tüp işte. Mutfak dediğim tel dolap birkaç tabak.

Komşu Ayşe kadın sesleniyor bana:

-‘Kız Sultan kalktın mı?’

-‘Kalktım Ayşe Abla’ diyorum

Çocukların kahvaltısını yaptırayım, temizliğe merdivene gidicez, beraber üç beş kuruş lazım. Ahmet Ağa’ya bazen iş çıkar bazen hiç… Emekleye emekleye geliyor süt kokulularım.  Eyüp’le Baran’ın biberonlarına süt ısıtıp biraz mamayla koyuyorum. Sevgi’yle Ruken’e de bir tasın içine bayat ekmekle süt biraz da şeker koyuyorum.

Oyuncak bebek yerine kardeşleriyle oynuyor yavrularım. Sofrayı seriyorum, yumurtaların kabuğunu soyuyorum. Melek ile Rojda’da geldiler fırından. Hep beraber kahvaltımızı yapıyoruz. Ne güzel biber kokuyor. Gözlerim doluyor yerken, ağlayamıyorum. Ben ağlarsam onlarda ağlar sabiler. Kahvaltı bitti okul saati yaklaşıyor, Melek, Rojda, Sevgi hadi hazırlanın önlüklerinizi giyin,  çantalarınızı hazırlayın diyorum. Çantalarına birer parça salçalı ekmek koyuyorum. Mataralarına su dolduruyorum.

-“Akşam okul çıkışı hep beraber gelin, ayrı ayrı gelmeyin, birbirinizi bekleyin” diye tembihliyorum.

Melek, meleğim boynu bükük ‘öğretmenim para istemişti fotokopi için’ diyor, ‘Olunca getireceğim dersin.’ Ufaklıklara Ayşe Kadın’ın büyük kız bakacak, biz beraber merdiven silmeye gidiyoruz. Son bir kez bakıyorum kapatırken kapıyı…

Akşam oldu şimdi okuldan gelirler. Küçükler hala Ayşe Kadın’da  ” sen diyor işlerini hallet sonra alırsın ” diyor bebekleri… Tüpü yakıyorum, su doldurduğum tencereyi ateşe koyuyorum. Biraz da tuz. Yanaklarımdan süzülen yaşlarla şimdi aynı tadı veriyor.

Keşke erkek olaydım, Sevgi’de, Rojda’da, Melek’de, Ruken’de erkek olaydık diyorum. Biz erkek olaydık belki bu çocuk erkek doğar diye gitmeyecektin cennete annem… Baran’la Eyüp ne bilsin onlar için öldüğünü… Eyüp Peygamber sabrı olsun diye adını Eyüp koyduk cennetlik bebeğimizin. O sabır şimdi bana gerek anam…

Anam diyorum, saçımı kaç kez ördün okula giderken, kızım büyüyecek öğretmen olacak, doktor olacak derdin. Bazen köşede gizlice ağlardın ben gelip eteğine sarılırdım. Kardeşlerin görmesin yanlarına git derdin. Şimdi bende senin gibi gizli gizli ağlıyorum anam. Kardeşlerim görmüyor.

Ben hep onların yanındayım anne. Anne ben oldum şimdi. Akşamları seni soruyorlar. Cami hocası doğum yaparken ölenler şahadet mertebesinde demişti. Diyorum cennette, bizi çok seviyor, iyileri erken alırmış yanına Allah… Uyuyun hadi rüyalarınızda gelip saçlarınızı okşayacak.

Başlarını uyuduklarında ben okşuyorum. Yorgunlukla annem birazda fakirliğin sessizliğinde için için yanıyorum. Dualar ediyorum Rabbime sana layık evlatlar olalım. Uyuyorum. Bazen dizine oturtuyorsun düşümde, köyden bir hava söylüyorsun saçımı belik belik örerken, okula gidiyorum. Okuldan eve geldiğimde kapı açık, odalara bakıyorum sen yoksun. Uyanıyorum…Odamız cennet kokmuş…

Yaşım on iki ama Sultan Ana oldu adım, altı çocuğum var, oynamayı bıraktığım bez bebeğimle oynayan, şimdi ben Siverek’in kardeşi, bacısı ve ANNESİYİM…