Her yıl takvimler 3 Aralık gününü gösterdiğinde, tüm dünyada Engelliler Günü olarak kutlanır. Avrupa ülkelerinde engellilere yönelik hükümetlerin yaptığı iyileştirmeleri ve engellilerin engelsiz bir yaşam sürmesi için sağlanan hizmetleri anlatmak istemiyorum. Anlatırsam, yöneticilerimiz bu insani uygulamalar karşısında ezilir, büzülür; yazıktır, yazmayayım. Ne de olsa bizim yöneticiler…
Ben sadece, engellilere sunulan yaşam kalitesinin Türkiye’de insani olup olmadığını sorgulamak istiyorum. Hatta ben de sorgulamayayım; bizi “insanca yönettiklerini” iddia eden yöneticiler, mülki amirler, belediye başkanları ve yardımcıları akşam başlarını yastığa koyduklarında düşünsünler. Eminim düşündüklerinde, engellilere engelsiz bir yaşam sunamadıkları için vicdanları cızzz edecektir.
Ben de bir engelli bireyim. Bugüne kadar kalemim döndüğünce Siverek’te engellilere yönelik insanca bir yaşamın sağlanmadığını görüyorum.
Siverek’te bir Engelli Koordinasyon Merkezi’nin olmayışı bence büyük bir eksiklik. Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi’nin ilçede böyle bir merkez kurma çalışmalarını başlattığını duydum; kurulur mu, kurulmaz mı bilemiyorum.
Siverek’te engelli dernekleri ne kadar etkili olabiliyor? Ağızlarına bir parmak bal çalındığında, sorunlar karşısında sus pus olduklarını defalarca gördüm. Küçük çıkarların peşinde koşmaktan öteye gitmeyen bir dernekçilik anlayışı hâkim.
Siverek’te yaklaşık on bin engelli birey var. Aileleri de eklediğimizde bu sayı 30–40 binlere ulaşıyor.
Siverek’te bir Engelli Koordinasyon Merkezi’nin olmayışı bence büyük bir eksiklik. Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi’nin ilçede böyle bir merkez kurma çalışmalarını başlattığını duydum; kurulur mu, kurulmaz mı bilemiyorum.
Engellilerin önündeki engelleri kaldırmayan denetimsizlikten cesaret alan bazı vatandaşlar ise engelli geçiş yollarına araçlarını park ederek adeta engellilere zulmediyor.
Siverek’te engellilerin hastaneye gitmesi bile büyük bir sorun. Bu çileli sağlık yolculuğunu anlatıp kafanızı şişirmek istemiyorum.
Gelelim belediyeye… Daha önce Siverekli engelliler için belediyeye ait sosyal tesislerde yüzde 50 indirim uygulanıyordu. Bu indirim aynı zamanda bir meclis kararı olmasına rağmen, adını yazmak bile istemediğim bir başkan yardımcısının ağzından çıkan bir sözle indirim yüzde 20’ye düşürüldü.
Siverek Belediyesi tam bir çelişki içinde. Belediye Başkanı engellilere motosiklet hediye ederken, aynı anda onların mevcut haklarını daraltmak nasıl bir mantıktır? Yoksa bütçe açığı, engelli indirimlerini azaltarak mı kapatılmak isteniyor?
Olmaz beyler… Zaten iyi bir yaşam sağlayamadığınız engellilerin sosyal hakkıyla oynamayın. Sosyal tesislerdeki yeni kararın gerekçesi şu:
“Efendim, engelliler gelirken engelli olmayanlar da indirim istiyor. Belediye bu yüzden böyle bir karar aldı.”
Hayda! Buradan yak…
Ya kardeşim, her engellinin engelli kartı cebinde. Kartını kontrol et; engelli değilse indirim yapma. Ben mi gelip kasada duracağım?
Engellilerin sosyal tesislerden yararlanması konusunda Belediye Başkanı Ali Murat Bucak ile görüştüm. Yapılan uygulamanın yanlış olduğunu, bunun bir çelişki olduğunu anlattım. Hem engelliye motor desteği sağlayacaksın hem de ayda yılda bir tesislere gelecek engellinin indirimini düşüreceksin… Bu kabul edilemez. Belediyenin ve idarecilerinin aleyhine bir durumdur. En önemlisi; ortada bir meclis kararı varken bu karar keyfi olarak uygulanmıyorsa, beyler, bu düpedüz zulümdür.
Yılda bir gün değil, her zaman engellilerin yanında olun. Kapanan yollarını açın. Tüm idarecileri engelliler adına göreve davet ediyorum.
