
Tel örgülerin arkasında duruyordu
Beyaz tülbendinden bir tutam
Beyaz saçı düşmüştü anlına
Kara yazgımıza inat ..
Anlında ak duruyordu
Gözlerle bakıştık
Kendi dilimizde bir merhaba
Demek bile yasaktı..
Aslında yaşamak bile,,
Nefes almak, bile izine tabiydi
O gözleri yaşlı bana bakardı
Ben boğazı düğümlenmiş ona
Son nefesini veren bir insan sesiyle
“ ana kurban nasılsan?..”
Nasılsın sözünün karşılığı kötüde olsa
“ iyiyim anne!..”
Oysa aldanıyordu
Cehennem zebanileri ..
Yasaklara rağmen
Ben anamala gözlerimle konuşuyordum..
Susturamadılar
Anamın yaşlı ve yiğit gözlerine
Yasaklar kar etmedi.
Gözlerimle;
Şiirler okudum anama
Oda bana memleket türkülerini..
Tel örgülermiş
Kalından camlarmış
Hiçbir yasak kar etmedi
Anamın kocaman yüreğine…













