İyi ki doğmuşsun barışın oğlu

Tel örgülerin arkasında duruyordu

Beyaz tülbendinden bir tutam

Beyaz saçı düşmüştü anlına

Kara yazgımıza inat ..

Anlında ak duruyordu

Gözlerle bakıştık

Kendi dilimizde bir merhaba

Demek bile yasaktı..

Aslında yaşamak bile,,

Nefes almak, bile izine tabiydi

O gözleri yaşlı bana bakardı

Ben boğazı düğümlenmiş ona

Son nefesini veren bir insan sesiyle

“ ana kurban nasılsan?..”

Nasılsın sözünün karşılığı kötüde olsa

“ iyiyim anne!..”

Oysa aldanıyordu

Cehennem zebanileri ..

Yasaklara rağmen

Ben anamala gözlerimle konuşuyordum..

Susturamadılar

Anamın yaşlı ve yiğit gözlerine

Yasaklar kar etmedi.

Gözlerimle;

Şiirler okudum anama

Oda bana memleket türkülerini..

Tel örgülermiş

Kalından camlarmış

Hiçbir yasak kar etmedi

Anamın kocaman yüreğine…