Köşe yazısı yazmak tabiri caiz ise her yiğidin harcı olmasa da çok güzel bir şey. Mesela içindeki duyguları, düşünceleri kısaca hissettiğin iyi kötü herşeyi yazıya dökmenin yerini ne tutabilir ki?

Yorumu olumlu olsun ya da olmasın hiçbir şeyi önemsemeden, hiçbir şey düşünmeden yazmanın tadı gerçekten tarifsiz. Hele bir de yazman için sana destek çıkan birileri varsa !

Mesela ben bir edebiyatçı değilim, şiir yazayım. Şiiri sadece edebiyatçılar yazmaz ama yine de ben şiir yazamıyorum. Elimde bir fotoğraf makinem var, boş vaktimde veya canım sıkıldığında çıkar fotoğraf çekerim. İnsana neyi yapmak hoş gelirse onu yapar, bu çok normal bir durumdur. Benim sıkıntılarımı fotoğraf makinemi alıp, caddeler boyu gezip ne görsem fotoğrafını çekmek gideriyor. Artık yazı yazma da öyle oldu benim için.

Bir anda aklına bir şey gelir, yolda yürürken, biriyle konuşurken, en olmadık zamanlarda, sosyal medyada bile bir olumsuzluk görürsün. Bununla ilgili yanındakilere düşüncelerini anlatmaya çalışır onların yorumlarını almak istersin ama fark edersin ki söylediklerini anlamıyorlar veya anladıkları zaman da canını sıkacak, seni üzecek yorumlar yapıyorlar. İşte tam da böyle bir anda köşe yazısı yazmanın ne kadar gerekli olduğunu düşünürsün, yazı yazayım tanıdığım tanımadığım kim varsa içimdeki duyguları bilsinler, okusunlar der ve başlarsın yazmaya.

İlk yazdığım yazı 02 Eylül 2016 tarihinde ’11 Yılın Ardından’ adıyla çocukluğumun geçtiği, Siverek Seyfioğlu Caddesini anlattığım yazımdı. İlk yazımı yazarken çok şey düşündüm. Bunlardan bazısı acaba caddedekiler okuduğunda beni yanlış anlar mı veya okuyanlar ne diyecek, olumsuz yorum yapacaklar mı oldu. Ama yine de yazmaya karar verdim ve çok şükür sık sık olmasa da ara ara yazmaya, duygularımı yazıya dökmeye başladım.

Köşe yazısı yazmaya başlamamda, Sivereklilerin çok iyi tanıdığı, birçok konuda duayen olan ustam Şükrü Dolaş etkili oldu. Şükrü abi öyle bir insan ki, yazılarını merakla bekler, acaba bir sonraki yazısında neyi söyleyecek, hangi duygularını aktaracak diye hep beklerdim.

Tabi köşe yazısı yazmaya başlamamda  Şükrü abinin yanında yine ustam olan Cuma Sarı abim de etkili oldu. Sağolsun habercilikte, köşe yazılarımda hiçbir şekilde desteğini esirgemedi ve ayrıca her konuda engin bilgileri ile beni yönlendirmesi herşeye bedeldi.

Son olarak buradan ustam Şükrü Dolaş’a ve yine ustam olan Cuma Sarı’ya desteklerini ve engin bilgilerini benden esirgemedikleri için sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum…