Neden bu kadar hırçınsın Ey Siverek! Bu sertliğin suyundan mı yoksa sırtını yasladığın kızgın lavlarla örtülü Karacadağ’dan mı? Hayır, hayır yoksa Torosların yüreğine vurduğu serin esintiden mi olsa gerek… Sendeki bu gelgitli hırçın duygular mı Ahmet’i düşündürüp Arifleştiren? Sendeki bu yılmazlık mı Yılmaz’ı bir türlü yıldırmayan? Sen misin ey asi Siverek Şeyh Sait isyanıyla düzene başkaldırıp patlak veren! Evet, sensin 93 yıldır yapılan yanlışlara hazmedemeyip il olma mücadelesi veren… Biliyorum, bu büyük asi ruhun ve bedenin sığmıyor, sana yakıştırdıkları ilçe kalıbına…
Haykırıyorsun ben Siverek’im, Siverekliyim diye. Üzülme be aslan Asi Siverek’im, sana ilçe gözüyle bakıp kedi muamelesi mi yapıyorlar? Hiç aslana kedi deyip aslan kedi olur mu be Siverek! Sen aslansın be Siverek. Biraz sakin ve huzurlu ol be Siverek… Bak Şiwan Perwer haykırıyor biraz sen de huzur olsaydı sendeki bu açlık başka şehirlerin karın tokluğundan daha iyidir diye hayıflanıp ha bire yerinde durup duruyor. Bak Ahmet Kaya Paris’te gözü yolda vatan aşkıyla yanıp tutuşuyor. Sakinleş de Ahmet varsın Siverek’in hanına. Siverek! Ahmet zalim değil, mazlumdur, dokunmayın, atmayın Diyarbakır zindanına… Biraz sakinleş de Kanlıkuyu kana bulanmasın, Fırat kana dolanmasın. Sakinleş de Muzaffer’in ”Tü keyneke Süvereğa” deyip gözlerine hayran kaldığı o güzelim Siverek’in güzel kızları senden ürküp yaban ellere varmasın.
Ey çocukluğumun geçtiği Siverek neden ben üşüyorum diğer şehirlerde Ahmet’in dediği gibi yorgansızlıktan mı yoksa sensizlikten mi üşüyorum bu gurbet ellerde. Oysa ben sendeyken, çocukluğumda, o kışının soğuğunda bile üşümüyordum ey Siverek. Bak ben seni çok özledim ey yolları kara taşlı, havası, suyu sert, insanı mert Siverek. Hadi elini bana uzat da bana, bendeki sana olan bu hasret, son bulsun. Biliyorum elini uzatmazsın kolay kolay dostluğun zordur senin. Dostluğunu hele bir de kirveliğini kazandığın insanlarla ölüme bile gidersin, gözünü hiç kırpmadan ey Siverek. Sakinleş de Evliya Çelebi’nin damağında kalan o meşhur Siverek asmaların yazın kızgın güneşinin altında tatlansın. Tatlansın da çarşın pazarın bastıklarla kuru üzümlerin ve dut pekmezlerinle tatlansın ey Siverek. Sakinleş de bendeki bu hasret ve özlemde artık senle son bulsun Siverek.
Yazar: Zekeriya Bulut
Fotoğraf: Yusuf Eyyüp Sarı
