Araştırmacı Ferit Telek, Siverek Son Haber başyazarı Şükrü Dolaş’ın yaşamından bazı kesitleri sosyal medya hesabından yazdı.
Siverek ile ilgili yaptığı araştırmaları paylaşan Ferit Telek, bu haftaki yazısını başyazarımız Şükrü Dolaş’ın yaşamından bazı kesitleri kaleme aldı.
Telek, ‘Sakıncalı piyade Şükrü Dolaş’ başlığıyla kaleme aldığı yazıda yazarın hayatından kesitleri sosyal medya hesabına taşıdı.
Araştırmacı Telek paylaştığı yazıda şunları kaydetti:
Şimdi size hayatın bütün zorluluklarını yaşamış, dünyada görülecek bütün zorlukları olan maddi ve manevi bir Siverekli arkadaşımızın yaşamı hakkında bilgi vermeye çalışacağım.
Şükrü Dolaş kimdir, nedir Siverek’e olan sevgisi nerden gelmiştir nasıl bir hayat mücadelesi içeresindedir?
Bu basın emekçimiz ile dostluğumuz yaklaşık olarak 35-40 yıla yakındır. Kendisini, cezaevinden çıktığı tarihten beri tanır, bu zaman zarfında sık sık oturup bazı konularda bilgi alış verişinde bulunur, Siverek siyaseti hakkında ve de gelecek olan yönetimlerin nasıl bir yol izleyip Siverek’e nasıl bir katkı sunacaklarını tartışırız.
Amma bu basın emekçisinin Siverek sevdasını Siverek’te bulunan bütün siyasi oluşumlara aynı mesafede olduğunu bilir ve de yakinen tanık olurdum. Ne yazık ki gelen hangi siyasi parti olursa olsun her gelen bu arkadaşımıza bir çizik atmış, her gelen siyasi parti bu arkadaşımıza ve ailesinde bir iz bırakmıştır. Sanırım Siverek için çok iyi şeyler ve oluşumlar istediği için buda onun eşantiyonu, buda onun ödülü olmuştur; ne diyelim Siverek sevmekse ödülü bu olsa gerek arkadaş.
Mehmet Şükrü Dolaş 1963 yılında Siverek kentinin Gülabibey mahallesinde dünyaya geldi. 7 kardeşin büyüklerinden ikinci sıradadır.
Küçük yaşlarda sıcak demirci dükkânında hayat mücadelesine başladı. Çalıştığı için eğitimine devam edemedi. Yaşı ve boyu küçük olduğu için ustası aynı zamanda babam dediğim Sabri Baran (Bandan) demirci örsüne yetişip sıcak demir dövmesi için meşe kütüğü koymuştu. Uzun yıllar Remoye Bandanın yanında çalıştı. Ustası onu oğlu evladından kardeşinden ayırmazdı.
16 yaşına kadar sıcak demir döverek düzene karşı dik durmaya çalıştı. 1979 ve 1980 yılları arasında Siverek’te yaşanan olaylardan dolayı kurşun sıkmadığı insanlar adını kurşunlama olayına karıştırdı. 08.08.1980 yılında yakalandı. Diyarbakır ceza evinde işkencelere dolu bir yaşam geçirdi. Bu yaşamın 3,5 yılını 35’inci koğuş denilen yerde geçirdi. Çocuk yaşta olmasına rağmen ceza evi kurallarına uymadığı için birçok kez hücrelerde kaldı ve akıl almaza işkencelere maruz kalmıştır.
Askerlik vazifesinden sonra Siverek ilçesine gelip yerleşti. Devlet gözünde sakıncalı olduğu için çoğu kişi, kendisine selam vermez onu gördüklerinde yollarını değiştirirdi. Selam vermekten ve konuşmaktan kaçınıyordu. Aç kalmamak adına inşaatlarda demircilik yapmaya başladı. Ona işveren kalıpçılar ondan komisyon alıyorlardı. Daha sonra kalıpçı ustası Komidin Mahmut ona yanında iş vererek ondan komisyon almadan iş veriyor, bir nevi ona abilik yapıp sahip çıkıyordu.
Gündüz inşaatlarda çalışırken akşamda İrfan Gazetesine gelip önce kısa şiirler sonra makale yazmaya başladı. Gazetecilik hayatında ona 3 yıl boyunca yazı yazma konusunda rahmetli Mehmet Ali Kayadağ eğitim verdi, dışarıdan eğitimini tamamlaması için gecesini gündüzüne katar, yardımcı olur bir nevi onu bir heykeltıraş gibi yontarak eğitir, biçimlendirdi.
Bazen yazdığı yazılar bazı çıkar amaçlı gurupların aleyhinde yazdığı için bir numaralı düşman olurdu, sivri kaleminden dolayı hem dostları hem düşmanları çoğaldı.
En büyük destek abim dediği, rahmetli Hasan Hilmi Çokgezer’ den destek alırdı. Hasan Hilmi hayatının dönüm noktası, yol arkadaşı, akıl hocası gibiydi.
Siverekli Dr. Ağabeyi Fuat Kılıç onu belediyeye aldı. 1989 yılında belediyede işe başladı. Yapılan yerel seçimlerde Mehmet Lami Odabaşı döneminde bölgede ilk kez belediye bünyesinde basın yayın müdürlüğünü açılınca abisi gibi sevdiği Hasan Hilmi ile basın yayın bölümünü beraber açtılar. Belediye çalışma hayatına Hasan Çelebi ile devam etti, daha sonra Hasan Çelebi başkan olunca onunla çalışmaya başladı.
1990 yıllarında çok baskılarla karşılaşmış eski ceza evi sicili daima önüne konulup haksız ithamlara maruz kalmıştır; nede olsa sakıncalı bir piyadeydi, her gelen onu cezalandırmak, için bir biriyle yarışa girmişti. Ara sıra kendisiyle oturup konuştuğumda dalar “kimin elinden ne geldiyse yaptı” derdi ve tütün tabakasından çıkardığı tütünü içine çeker, gözleri kızarır yüzü kırmızılaşır susardı. Bir of çekerdi ve tekrar sigarasını yutarcasına çeker konuşmazdı, saatlerce ileriye bakar sanki bir filimin karelerini tekrar tekrar yaşar, susardı. Ne olduğunu sorduğumda teker teker anlatırdı. Bu zaman zarfında kendisini işten atan sonra tekrar işe alan, sonra haksız hukuksuz bekçi yapan belediye başkanları da oldu. Hatta çöpe verilmesi için belediyede ve bazı kurumlarda yetkililer onu hep hedef gösterdi.
Gazeteciliğini sorgulayanlar oldu. Hep dik durmaya çalıştı, açık gizli hep dik durmaya çalıştı. Evlatlarından dolayı yazamadığım çok şey oldu, bu onun içine dert oldu. Sırf kimseye yük olmamak için bazen yutkundu, bazen kimsenin görmediği köşelerde yazmadığı hukuksuz oluşumlar için gizli gizli ağladığını bilir ve tanık olmuşumdur.
Ama bir gün mutlaka hem namusluları, hem de namussuzları ekmeğiyle oynayan sahte gülüşlü dostları yazacağını bana anlatır dururdu.
Hayat devam ediyor, ezenler ve ezilenler hukuksuzluğun mağdurları yaşam dediğimiz tiyatro sahnesinde… Astlar ve kalleşlerle sürüp gidiyor. Bu basın emekçisine Siverek olarak sahip çıkalım. Yargısız gıyabında yargılayıp peşin hüküm vermeyelim. Zaman gelecek herkesin, her şer odaklarının yaptıkları karalamalar er yâda geç gün yüzüne çıkacaktır.
Ben burada Seyit Rıza’nın şu sözünü hatırlamak isterim; “BEN SİZİN YALAN VE HİLELERİZLE BAŞ EDEMEDİM BU BANA DERT OLDU AMA BENDE SİZİN ÖNÜZDE DİZ ÇÖKMEDİM BU DA SİZE DERT OLSUN”
