Şükrü Dolaş – Bazı Anlar Vardır

Vardır her insanın bazı anları

Ölüm yokmuşçasına

Hayatı ham vurup harman savurmaları

Ben güleyim kim ağlarsa ağlasın halleri

Vardır bazı insanların insani olmayan halleri

Yarım kalan bir çocuğun gülümsemesine ağlamaların

Bir yetimin ruh haliyle ruhunu ağlatanların

Bir lokma ekmek yerken düşününce aç kalanları

Boğazında ki ekmeğin boğazına düşman olanların

Vardır; bazı insanların garip halleri..

İnsanlıkla alakası olmayan vahşilikleri!.

Tıpkı; hayvandan aç, yılandan çıplak halleri..

Vardır; bazı insanların halleri…

Allaha şükür edip, açları düşünenlerin

Vardır elbet bazıları açın lokmasında gözü olanlar..

Benim halim ise hal değil!

Gördükçe haksızlıkları;

Oyuncak misali insanla oynayanları

Secdeye durup kendisin kandıranları

Gördükçe ağlamaklı olur gönül bahçemin gülleri

Ve pişmanlıklar başlar

Niye geldim bu âleme?..

Sonra, düşünürüm

Keşke karacadağda ağlayan bir gelincik çiçeği

Kuzular peşinde koşan bir çocuk olsam

Ve hiç büyümeseydim!…

Olamasaydım cümle puştlukların tanığı

Ne diyeyim

Yinede şükür edeyim…