Şükrü Dolaş – Çaresiz Babanın Gözyaşları

Sevgili dostlar; zaman zaman yaşadığım olaylar karşısında hep şunu demişim dünyanın en zor işi namuslu ve yürekli bir baba olmaktır.

Şahsen babalığın zor bir iş olduğuna inananlardanım. Hem baba hem yoksul ve birde yanı başınızda her an ölümünü beklediğiniz bir yavrunuz varsa, o hasta yavrunun tedavi ve yaşaması için çırpınıyorsanız işiniz zor..

Her an ölüm haberi gelecek diye beklersiniz eliniz iş tutmaz, yanı başınızda ki insanlar “Allah büyük iyileşecek” dese de, korkularınız çaresizliğe dönüşecek.

12 yaşında bir kız çocuğu yaşıtları; kırlarda koşup baharın tadını çıkarırken, okulda, sınıf arkadaşlarıyla koşarken ‘Öğretmenim… Öğretmenim’ diyerek sevgiyle öğretmeninden yardım beklerken o bir yatağa bağlı sürekli koruma altına annesi ve babası yanı başında olmasına rağmen ayağı kalkıp aniden düşüşlerini kimse engelleyemiyor!.

Baba çaresiz, anne ilk çocuğunun durumu karşısında yapabileceği şey var, Avuçlarını açıp gökyüzüne dönüp gözyaşları arasında Allahtan kızına şifa dilemekten başka yapabileceği bir şey yok. Birileri ona ‘kızın iyileşecek yüreğini çıkar ver dese’ inanıyorum ki babadan önce, kızı yaşasın koşsun, yaşıtları gibi gülsün oynasın diye ömrünün geri kalanını seve seve armağan edecek kızını gülüşlerine.

Baba yoksul, üç çocuğunun geçimlerini sağlamak için inşaatlarda işçi olarak çalışıyor. İş sırasında bile aklı 12 yaşındaki epilepsi hastası Zeynep’te korkularla akşamı bekliyor. İş dönüşü ilk sorusu, ‘Zeynep bugün düşmedi inşallah?” Düşmedi sözcüğü emekçi babanın tüm yorgunluğunu almasına rağmen, içinde hep kızının ölüm haberini bekleme korkusu var!..Yüreğin sesi yavrusu için yaralı bir kekliğin kanat çırpışını andıran namuslu bir baba için bu korku her gün azar azar ölemeye yetiyor.

Zeynep 12 yaşlarında köylü bir kız çocuğu Üstüntaş (Tesxırap) köyünde yaşıyor. Bayılma nöbetleri geçiriyor, her düşüşünde başında, ayağında, kollarında kırıklar oluşuyor, çocuk yaşına rağmen geçmişteki düşüşlerin izini bedeninde taşıyor. Son düşüşünde ayağını kırmış dışarıda yaşıtı çocukların kırlarda koşuşunu izliyor, hastalığı ilerlediği için artık konuşamıyor. Konuşamasa da annesiyle göz göze gelip koşmak, diğer çocuklar gibi olmak istediğini zeytin karası gözleriyle annesine babasına gayet iyi anlatıyor.

Anne baba çaresiz çaresizlik ruhlarına işlemiş onların yapabileceği tek şey, canlarından çok sevdiği kızlarının gözlerinden gözlerini kaçırıp bir köşede ağlamaktan başka hiçbir şey yapamamanın acısı yüreklerini yakmaya yetiyor.

Baba kızının tedavi olabileceğini duyar duymaz evindeki eşyasını birazda borç para ve Kaymakamlığın verdiği parayla İstanbul’un yolunu tutuyor.

Küçük Zeynep’in tedavisi mümkün, beyin ameliyatıyla beynine bir pil takılacak, Zeynep artık düşüp bir yerlerini kırmayacak, okula gidecek, anne, baba ve öğretmenim diyebilecek.

Diyebilecek ama bunun için en azından 80 Bin TL gerekecek. Bazen umut umutsuzluğa dönüşüyor. Gözü yaşlı baba Mehmet Ayata umudu bulmuşken, parasızlık onu tekrar umutsuzluğa sürüklüyor.

Haberi alır almaz Gazeteci Arkadaşlarım Cuma Sarı Mevlit Bayraktar, Zeynep’in yaşadığı köye gidip ailesiyle görüşüyor.

Zeynep konuşma göçlüğü çektiği için gazeteci arkadaşlarıma ancak şunu diyebiliyor ‘okula gitmek istiyorum birde öğretmenim’ diyor. Anne, baba yanında olduğu için tek özlemi var küçük Zeynep’in okul ve öğretmen.

Anne ve babanın açıklamaları karşısında gözyaşlarımı tutamadım. Baba Mehmet Ayata Gazeteci arkadaşlarıma, kimseden para istemediğini, sadece Zeynep’in sağlığına kavuşması için yardım istediğini gözyaşların arasında şu sözlerle ifade ediyor; ‘Ben tıbba inanıyorum kızımı tedavi amacıyla İstanbul’a götürdüm, özel bir hastanede yapılan tahliller sonucunda kızımın beyin ameliyatıyla beynine pil takılıp tedavi olabileceği belirtildi. Bu tedavi için en az 80 Bin TL gerek. Son tahliller için evimin eşyalarını sattım, 10 bin TL ile ancak tahlillerini yaptım. Kızım hasta olduğu için sürekli düşüp bayıldığı için her düşüşünde bir yeri kırılıyor son olarak kızımın ayağı kırıldı. Ben kimseden para pul istemiyorum, buradan devlet yetkililerine ve hayırsever vatandaşlara sesleniyorum. Kızımın tedavi olabilmesi için bana destek versinler, tıp gelişmiş tedavi olabileceğine inanıyorum. Kızım ameliyat olmazsa bir iki yıl sonra ölecek, ben tüm insanlara sesleniyorum, bana yardım edin kızım ölmesin!..”

Bende buradan tüm yardımseverlere sesleniyorum gelin Zeynep’in şahsında insanlığı yaşatalım. Zeyneplerin ölümü insanlığın ölümü olur!..