Barış Ölürse İnsanlık Ölür…

Gök kubbe ağlar, bulutlar kararır

Çığlık atmaz sadece insanlar

Bir cehennem alevi sarar tüm canlıları

Kınalı keklik ötmez, inmez yavru ceylan subaşlarına

Adı konulmamış kimyasal tozdan ölür bulutlar

Barış ölürse

Anaların çığlıkları utandırır melekleri

Ne rengi ne dili fark etmez hiç bir annenin

Daha birçok yanar yüreği

Dokuz ay rahminde taşıyıp canından can verdiği oğlanlarının, kızlarının

Parçalanmış cesetleri

Serseri kurşun kör olur

Beşiğinde uyuyan bir bebeği

Annesinin rahminden günahtan sevapta bihaber yaşayan bebek ölür

Barış ölürse

Şiirler, türküler susar tüm dillerde

Kan kırmızısına döner yeryüzünün cennet bahçeleri

Bir daha konmaz bülbüller güllerin dalına

Ve bir daha doğurmaz Kürt, Türk, Arap, Laz Çerkez analar

Kısır kalır ülkemin bereketli toprak anası

Barış ölürse

Hiç bir bitki yeşermez ülkemin dağlarında

Kısır kalır Mezopotamya, kar tutmaz Torosları

Tavşan ürkekliğinde, Karacadağlı yiğit çoban

Ürkek bir nazlı ceylana döner Türkmen kızı

Ve artık hiç bir çoban kavalından yayılmaz insanlık ezgileri

Barış ölürse

Ben ölürüm anam ölür, tüm dillerden dinlerden kardeşlerim ölür

Namus, haysiyet şeref bitpazarında

Satılır sıradan bir eşya misali

Barışın bir diğer adı insanlık

Barış ölürse…

İnsanlık ölür.