Sevgili dostlar; Bu yazımı 1 Eylül 2008 Pazartesi Günü kaleme almıştım. Barış adına Türkiye’de güzel gelişmeler olsa da Ortadoğu halkları için aynı şeyleri söylemek mümkün değil. Suriye iç savaşın başlamasıyla Ortadoğu coğrafyası mazlum halklar için tam bir cehenneme dönüştü.
Savaşın kazananının olmadığı bir dünyada yaşamamıza rağmen kan emici Emperyal güçler, üç varil petrol için binlerce insanın kanını dökmekten çekinmiyorlar. Din, mesep ve Irkçılık silahını kullanarak ömrünü uzatmaya çalışan Emperyal güçler halkların kardeşlik ve barış talepleri karşısında aktıkları kanda boğulacaklarına olan inancımı dün olduğu gibi, bu günde koruduğumu belirterek 1 Eylül Dünya barış günüyle ilgili yazımı sizlerle paylaşırken daha iyi bir dünyada yaşamınızı diliyorum…
Birleşmiş Milletler 1 Eylül gününü tüm dünyada Barış günü olarak ilan edilmesinden bugüne kadar geçen süre içinde maalesef dünyanın birçok ülkesinde insanlar halen ekmek ve su gibi barışa ihtiyaç duymaktalar. Dünyada ki haksız savaşlar ve işgallere bakıldığında aslında barışın hak ettiği yerde olmadığı anlaşılacaktır.
Barış güzel bir duygudur, Barış insana yakışan en güzel yaşam fotoğrafıdır.
Buna rağmen barış istemelerinde bile iki yüzlülük görüyoruz. Yan sokaktaki sıradan insanda barış ve demokrasi istiyor. Arsızca ülkeleri işkâl edip, insanları yurdundan, yuvasından eden namuslarını, hasiyetlerini, onurlarını yerle bir edenlerde barış istiyor.
Dünya barış gününün anlamı ne?
Bir eylül Hepinizin bildiği gibi, 1 Eylül 1939 tarihinde başlayan ikinci dünya savaşı 1945 yılında sona erdiğinde, arkasında elli iki milyon ölü, 110 milyon sakat ve yaralı, hatta acı çeken, gözyaşı döken insanlarla birlikte, yakılmış, yıkılmış, viran olmuş, harabeye dönmüş köy ve şehirler bıraktı.
İnsanlık tarihinin bu acımasız emperyalist savaşı,1945 yılında son bulmasıyla, savaşın başlangıç günü olan, 1Eylül,“Dünya Barış Günü” olarak kabul ve ilan edildi.
Bütün dünya insanlarının barış için yaşaması adına, bugünün anlam ve önemi büyüktür.
Öldürülme korkusu olmadan, işkâl korkusu olmadan yani insan gibi yaşamak her insanın hakkı. Fakat yeryüzünde emperyalizmin var olduğu sürece yeryüzünde barışın olacağına inanmıyorum.
İkinci emperyalist paylaşım savaşının ardından 1 Eylül Dünya barış gün ilan edilmesinin ardından milyonlarca insan kurşunlanarak, bombalanarak yaşamını yitirdi.
Bir zamanlar Hitler Faşizmin zulmüyle soy kırıma uğrayan İsrailler,1945 yıllarda Barış.. barış.. Barış diye haykırırken Amerikan emperyalizminden aldıkları güçle bugüne kadar çoğunluğu kadın çocuk ve yaşlı binlerce Filistinlinin ölümüne neden oldular, halen mazlum Filistin halkına bomba ve kurşun yağdırıyorlar. İşin Tuhaf yanı İsrail devleti de barış istiyor.
Petrol kuyularına sahip olmak için binlerce kilo metre uzaktan gelip Irak topraklarını Barış ve Demokrasi adına işkâl eden, Yüzlerce masum ıraklıyı kurşunlayan, binlerce kadını dul bırakan binlerce çocuğu yetim bırakan elleri kanlı olanlarda barış istiyor.
Yüzlerce silah fabrikasının bulunduğu Avrupa ve Amerika emperyalizmi fabrikalarındaki ölüm makinelerinin üretimini sağlamak amacıyla dünyanın bir diğer ucundan bir diğer ucuna kendi iş birlikçilerinin aracılığıyla ırk ve mezhep çatışmalarını çıkarıp, bu çatışmalarda iki tarafa silah satan ve bu silahlar sonucu binlerce insanın ölümüne neden olanlar bile utanmadan barış istemeleri, insanın aklına ister istemez hangi barış?
Bugün 1 Eylül Dünya Barış günü. Dünyanın birçok ülkesinin topraklarında ağaçtan çiçekten çok mayın ekilmiş. Patlayan mayınlar kopan kollar, bacaklar, parçalanan bedenler, tarlalarda bırakılan onlarca el bombalarını kurcalayan masum çocuk bedenleri, tüm bunlara rağmen, birileri haykırıyor Bugün Dünya Barış Günü.
Ve ben halen sapla samanın karıştığı misali, bu barış işine anlam veremiyorum.
Evet, nedeni ne olursa olsun bombalarla, mayınlı tuzaklarla bedenler parçalanıyorsa, ormanlar yakılıyorsa savaş uçakları insanların evlerini başına yıkıyorsa hangi barış.
Ölümün ve acının kol gezdiği bir dünyada nedeni ne olursa olsun insanlar ölüyorsa, anaların yüreğine kor ateşler düşüyorsa siz istediğiniz kadar meydanları doldurun ve ciğerleriniz patlarcasına bağırın Barış Barış deyin hiçbir anlam ifade etmez. Barışın yolu silahları toprağa gömüp üzerine kardelen çiçekleri ekilmedikçe barış olmaz. Kan ve gözyaşının olmadığı gerçek Barış hepimizin istemi olmalı.
Hepinize barış ve sevgi dolu günler dilerken yazımı bir şiirle noktalamak istiyorum.
Onlar kazanamayacak!
Silah şirketleri kazanamayacak!
Petrol şirketleri kazanamayacak!
ABD emperyalizmi kazanamayacak!
Kazanan halkların kardeşliği olacak.
Yaşasın halkların birliği ve kardeşliği
