Demek bu sevdanın ömrü bu kentin şehirlerarası otogarına kadarmış bir cinayettin ardından bir katil edasıyla e kaçıyorsun aşktan sevdadan, ardına bakmadan gidiyorsun suçlu ve mahcup yürekleri yakan kalleş bir kundakçı edasıyla.
             Bir otobüs alıp seni götürecek benden, bilmediğim şehirlerin meçhullerine!..

            Giderken ardına bakmadan, korkak bir yaratık, sütü dökmüş bir kedi misali sinsice gidiyorsun.

            Bir sevgili gibi olmasa da, bir arkadaş gibi bile olsa veda edecek ne yürek gücün, nede yüzün kalmış!           
            Demek gidiyorsun; Hislerimi yazboz tahtasına çevirip, umutlarımı, yarınlarımı çalan, bir hırsız edasıyla gidiyorsun. 
            Oysa senin için gecelerimi, gündüze, alın terimi suya döndürüp avuçlarımla güneş toplamıştı, tırnaklarımla kıraç toprakları yarıp umut çiçekleri ekmiştim daha güzel yarınlar için…  

          Senin gibi; duygu hırsızı hissiz biri uğruna papatyayı, gülü kopardım dalından sen mutlu olasın diye, Temmuz’un kan sıcağı günlerinde karacadağın esintilerini toplayıp senin için. 
            Uykusuz gecelerimde yıldızlara ezberlettim adını. Yalnızlıklarımı adınla azalttım. Adınla bitirdim yüreğimde ki acıları, karamsarlıkları. En güzel şiirlerimi senin adına okudum. Yazdığım her şiir mısrasında ya saçının bir teli, ya gülüşünden bir kesit yansıdı mısralarıma.
           Sen yokken de kalbimin bir yerinde hep benimle kaldın. Hasretlikler deryasında yüzerken adına yalnızlığı yakıştıramadım, seni yüreğimin orta yerinde yaşattım. Bahçede ki çiçeklere, evin içinde bulunan canlı, cansız cümle varlıklara adını verdim.

       Adın aydı, güneşti, doğardı sensizlik kokan odama, geceleri gök kubbede ışıldayan her yıldıza adını verdim.

            Matematik dersinde iki kere iki dört edeceği yerde, birden adınla eşitleşiyordu sana şiirler biriktirdiğim kareli defterlerimde. 

         Sen yokken seni çoğalttım, nazlı bir bebek edasıyla büyüttüm içimde,gözlerimde sevgi ve yaşama sevincinin parıltısıydın, sevginin ve aşkın bir diğer adı, adındı yüreğimde….  
          Bu kadar ucuz ve sıradan bir veda ya sığdıramazsın yaşananları. Sevdası uğruna çile çekenlere ihanettir! Aşkı ve sevdası uğruna ölenlerin kemikleri sızlar böyle kalleşçe gidişinle.. 
          Dur! Gitme. Acıda olsa bir şeyler söyle bana. Hiç bir şey olmamış gibi çekip gidersen sevenlerin laneti yağar bu şehrin üzerine. Gidersen selamsız vedasız bir daha yağmurlar yağmaz kurak geçer mevsimler, bir daha gül açmaz dalında. Bülbül gülsüz kalır yetim bir çocuk misali ve ben gibi artık kimse sevdalanmaz sevdaların şehri Siverek’te
     Bu kadar hissiz ve duygusuz olamazsın.Giderken bir şeyler söyle uzaktan da  olsa bir el salla tutmaya kıyamadığım ellerinle..

           Şaşıyorum sana; Bırakıp gitmek bu kadar kolay mı?..

            San ki hiçbir şey yaşanmamış, san ki düşlerime girip geceler boyu uykularımı hançerleyip beni uykusuz bırakan sen değilmişsin gibi.

            Demek inadın inat  gideceksin..

            Olsun el salmadan, ey vallah dememeden,  gideceksin git ama bil ki geride sevgi hançeriyle yaraladığın son nefesinde bile adını sayıklayacak birini aza azar öldürüp gidiyorsun.

           Tıpkı  cinayet  işleyen bir katil edasıyla kaçıyorsun…..

        Sevgili  Dostlar: Bu yazımı  yıllar önce yazmıştım yeniden değerleyip  sizlerle paylaşıyorum….