Şükrü Dolaş – Hepimiz Katiliz !…

Hepimiz birer katiliz

Masum değiliz hiç birimiz

Ellerimizde kendi kan izlerimizi

Görmeyecek kadar körüz hepimiz

Aldandık dünyanın zevklerine

Vefaymış, dostlukmuş sevmekmiş

Boş verip gülüp geçtik

Gülüp geçmekle kalmadık

Yalanlarla süsledik sevgi sözcüklerini

İnanmış gibi yaparak aslında hiç inanmadık

İşimize geldiği gibi yaşadık sadece kendimiz için

Önce vefayı

Sonra yalan hançeriyle kendi ellerimizle

Öldürdük vefalı güzel insanları

Sonra şiirlerin kardeşlik mısraların

Şarkıların bahar notalarını

Egomuzu öldürmeden

Şükür edip yetinmeden

Mevlana misali derya gönül sahibi olmadan

Öldürdük ellerimizle güzellik adına ne varsa

Sonra oturduk

Aslında biz kimseye yalan söylemedik vefasızlık yapmadık

Hep kendimize yaptık

Daha çok isteyerek

Aslında o iyi insanların yerine

Kendimizi öldürdük azar azar

Halen öldürüyoruz

İnsanlığı haraç mezat satarak

Aslında kendimizi satıyoruz puşt pazarında

Ve sonra belki çok sonra anlayacağız

Aslında kendimizi öldürdüğümüzü

İşte o zaman matem tutacak zamanımız olmayacak

Göçüp gidiyor güzel insanlar

Ya toprağa ya da başka bir diyara

Önce çocukların oyuncakları bozuldu

Bez bebekler, telden arabalar

Sonra bağlarımız, bahçelerimiz

Yok, ettik kendi ellerimizle

Sokaklarımızda ki evlerle birlikte

Dost şarkılarını da biz öldürdük

Şimdi ne sokaklar kaldı

Nede içinde dost şarkısını söyleyecek insanlar

Ve biz farkında varmadan

Kendimizi öldürüyoruz azar azar

ŞÜKRÜ   DOLAŞ / 25.04.2015. SİVEREK