Sevgili; sen gibi yıllarca sordu erkeği dişisi tüm insanoğlu. Bizden önce de insanoğlu sordu, bizden sonrada yaşayanlar hep soracak AŞK neydi?

Biri şöyle diyordu; “Okyanusla, gökyüzü gibiydik biz seninle. İkimizde maviydik, birlikte gibiydik. Aslında hiç birleşmemiştik”

Sevgili sence aşk acı çekmek değimliydi? AŞK, kavuşamamak değil miydi? Leyla Mecnun kavuşsaydı, o ölümsüz destansı aşkın hikâyesi günümüze kadar dilden dile anlatılıp acı çekenlerin ilacı dayanak gücü olurumuydu?
Yorumu farklıda olsa, bazen mantık dışı istemdir aşk benden önce yazan biri şunları yazıyordu; “Sonsuza kadar yaşamak istemem, seninle bir gün yaşayayım ben kelebek misali bir günlük ömrüm olsun oda seninle olsun, bir gün bir ömre bedel seninle ne dünyayı isterim ne cenneti benim dünyamda sen cennetimde”

Biraz abartılı değil mi? Bazıları kelebeklerin yaşamına razı yani; sevgiliyle kelebeklere yaradanın biçtiği bir günlük yaşamaya razıdırlar.
Aşık olmak zorluklarla mücadele edip duygularını dile getirme sanatı değil miydi? Her aşık aynı zamanda kendi yüreğinin ve aşkını şairi değil mi bak bir aşkı ne diyor, “Bütün şairler sana mı aşıktı ki her okuduğum şiirde, dinlediğim ezgide sen vardın..” Doğru şimdi aynı duyguları ben yaşıyorum her şarkının sözlerinde, şiirlerin mısralarında, sahi sevgili Orhan Veli, Neşet Ertaş yoksa benden önce sana mı âşıktılar?
Şems-i Tebrizi “Ya tam açacaksın yüreğini, ya da hiç yeltenmeyeceksin! Gerisi yoktur aşkın; ya siyahi, ya beyazı seçeceksin..” Öyle sen benim beyazımdın, kanatlanmış bir melek, acıyla yalnızlıklarla geçen karanlık gecelerimin yıldızıydı. Olmadı olsun ben seni senden habersiz sevdim, kimseler duymadan sana şiirler okudum, aylara baktım bazen sen ben oluyordum ben sen… yada ustaların yazdığı gibi, sen benim görmek için, bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin..”
“Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözlerine..! Dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime, sevdalı sözlere kanma sakın” sen bir kez bak gözlerimin içine, seni gözlerimden yüreğime çekeyim yüreğimin hapsinde kalsın yüreğin bedenin, bedenime değmese mahşere kadar bırak gözlerin gözlerimin hapsinde kalsın…

Uzatırsam uzayacak, Bağdat’a yol olacak sözlerim, kısacası iki gözüm bedenin ruhun benim olamasa da, kıyamam sana beddua etmeye. Gülüşlerinin her birine canım fedadır bilesin. Anan baban, ya da âşık olduğun adam ağlatırsa seni inan bende ağlarım ağlayan gözlerine. Elim varmaz yanına ama bil ki ruhum hep yanında.

Aşk ne miydi?

İki gözüm aşk benim seni sevdiğim gibiydi. Yani sana hasret geceleri hayallerinle dolaşmaktı. Kavuşmamayı bildiğim halde yüreğimden hiç ayrımlamadı aşk… Senden habersiz sevinçlerini acılarını yaşıyorum.. Acılarını acılarıma kardeş yaptım. Sen ağlarken gözyaşlarını dilimle siliyorum senden habersiz.

Ne diyeyim be gülüm kısacası üç dört çocuklu bir annede olsan seni ilk günün ilk heyecanıyla Vallahi billahi, dünyanın tüm kutsal nimetleri üzerine yemin ediyorum… Ben seni hala seviyorum…