Yerel demokrasi ağacının iki dalı, bir kentin gelişimi için önemlidir. Bunlardan biri kentlerin olmazsa olmazı olan aynı zamanda yerel parlamento konumunda olan ‘Kent Konseyidir.’ Kent konseyi ilk günden itibaren Siverek’te kör topal yürütülmeye çalışılsa da olmadı. Eski belediye yönetimi bir iki toplantıdan sonra kent konseyinin maddi temelini oluşturmadığı için uzun süre yapılmadı.

Kent konseyi ile diğer yerel organların hayata geçirilmesi ve kentin gelişimi konusunda yeni yönetime umut bağlamıştık. Ben şahsen mahalle komiteleri, muhtarların yönetime katılmasıyla yeni bir halk yönetimini oluşacağına, kent konseyinin geliştirilerek kentin sorunlarına sahip çıkma, hemşericilik bilincinin gelişimine katkı sunacağına inanıyordum.

Yeni yönetim, kent konseyinin oluşturulması açısında hevesli görünüyordu. Kent konseyin ilk toplantısında Avukat Mehmet Güzeler başkanlığa getirildi ancak ardından konseyin işlevsiz kaldığını öne sürerek istifa etti.

Kent konseyi uzun süredir toplanamadı. Kent konseyinin önceki toplantıları her ne kadar aslına uygun olmasa da bizim gibi az gelişmiş toplumlarda bu toplantılar önemliydi. Aradan uzun zaman geçmesine rağmen kimse kent konseyinin toplanması için girişimde bulunmadı.

Kent konseyinde yapılmayan eleştiriler, fısıltı gazetesi sayesinde eleştiriden çıkıp saldırı haline geldi. “Ağzı olan konuşuyor” misali bilen bilmeyen, sorunlar ve çözüm yolları hakkında ahkâm kesti. Oysa kent konseyi toplantıları ve diğer STK toplantıları devam etseydi yapılanlar ve yapılanmayanlar birinci ağızdan dile getirilirdi.

Demokrasi ağacını bir diğer önemli kolu ise İlçe İnsan Hakları Kurulu toplantılarıydı. Kaymakam Mahmut Hersanlıoğlu döneminde bu toplantılar düzenli olarak yapılırdı. İlçede yaşanan toplumsal ve bireysel hak ihlallerine müdahale edilir, insan hak ihlalleri toplantılarda alınan kararlarla Başbakanlığa, ilgili Bakanlıklara iletiliyordu.

İlçe insan hakları toplantısı uzun zamandır yapılmıyor. Türkiye’de Olağan Üstü Hal (OHAL) devam etse de en üst merciler bu OHAL’in vatandaşı kapsamadığını, tersine yönetimin yeniden şekillenmesi için yapıldığını belirtiyorlar. Bu durumda ilçe insan hakları kurulunun öneminin arttığına ve bu toplantıların biran önce yapılmasının yararlı olacağına inanıyorum.

Siverek sıradan bir ilçe değil. Bunu ben demiyorum kenti idare edenler ‘kentin artık ilçe idaresiyle idare edilmeyeceğini’ söylüyorlar.

Büyük başın derdi de büyük olur. İnsan haklarının en temel ve vazgeçilmez unsurları yaşam ve sağlık hakkıdır.

Siverek devlet hastanesinde birçok dalda uzman doktor yok. Baştabip kendi imkânlarıyla yazıp çizse de ağır-aksak bürokrasi yüzünden sesini kimseye duyuramıyor. Kent konseyi veya insan hakları toplantılarında doktorsuzluktan yakınan vatandaşların feryadı ilgili Bakanlığa bildirilseydi, sonuç daha farklı olabilirdi. Şehir merkezinin orta yerinde kalan, her gün binlerce aracın geçtiği Diyarbakır – Şanlıurfa karayolunun kent dışına çıkarılması çalışmaları daha bir hız kazanırdı.

Kent konseyi toplantıları yapılsaydı Siverek’teki eğitim ve kültürel alanlarda aksayan yönler daha çabuk duyurulurdu.

Gün geçtikçe bireysel düşünenlerimiz çoğalıyor, hemşericilik ve kent bilinci giderek azalıyor. İnanıyorum ki kentin gelişmesi ve daha ileri seviyeye çıkarılması için yüreği çarpan insanların sayısı da azımsanacak kadar az değil.

Kent konseyi toplantısı kentin geleceğini düşünen insanları bir araya getiriyordu. Bu toplantıların yapılmaması halinde bu kentin aydınları, kentini evi gibi düşünen insanların bir araya gelip yeni bir örgütleme yapmaları kentin sorunlarına sahip çıkmaları, basın yoluyla istem ve taleplerin sorunları ve çözüm yollarını dile getirmeleri kentin yararına olacak.

Bu kentte yaşayan herkesin söz söyleme hakkı vardır. Fakat şu çok iyi bilinmeli ki en çok söz hakkına sahip olacak olanlar bu kentin mutlu yarınları için çaba harcayanlar olacak.