Takdir edilmek her insanın hoşuna gider. Özellikle bir meslekte emeğinle bir yere gelip insanlara faydalı olabiliyorsan, yüreğin memleket ve insan sevgisi için atıyorsa sana en büyük takdirname insanların yapacağı hayır dualarıdır.
Derslerinde başarılı olan bir öğrenciye taktir verildiği gibi, kendi alanında başarılı olan insanları ödüllendirmek o insanlara en büyük destek olduğuna inanıyorum.
Şanlıurfa Gazetecilere birliği 4 yıldan bu yana düzenlediği geleneksel gazetecilik ödül törenine davetliydim.
Zira ödül töreni daha önceden yapılacaktı. Ancak Türkiye’yi yasa boğan Soma maden faciasından dolayı gece 7 Haziran akşamına ertelenmişti.
Şair Nabi Kültür merkezinde düzenlenen gecede değerli jüri üyeleri şahsıma gazetecilik onur ödülünü layık görmüşlerdi.
Yıllardır gazetecilik yapıyorum, defalarca dereceye girdim ödüller aldım, kente bulunan bazı sivil toplum kuruluşlarından plaket aldım.
İlk kez gazetecilik onur ödülü alıyorum, bu onur ödülünün beni heyecanlandırmasının tek nedeni vefasızlıklara inat vefanın hatırlatılması ve mesleğe yıllarını verenlerin unutulmamasıdır.
Verilen ödül bu manada önemliydi. Bu önemli gecede ödül alan gazetecileri yalnız bırakmayan başta Kentimiz Kaymakamı Hamza Erkal, Yıllarını Siverek sevdasına adamış Koçali Aymaz, değerli sivil toplum kuruluşu başkanları Hacı İnan, Abdulvahap Bayram ve diğer dostlara teşekkür ediyorum.
Gece mütevazı bir geceydi Gazeteciler Birliği Başkanı Veysel Polat’ın konuşmasının ardından ödül töreni başladı.
Gecede dikkatimi çektiği kadar beni sevindiren olay ödül alan meslektaşlarımın arasında bayanların da bu kez çoğunlukta olmasıydı. Ödül alan on beş meslektaşımın yedisinin bayan gazeteci olması beni onurlandırdı.
Şöyle bir on yıl geriye gittiğimizde bayan meslektaşlarımın sayısı bu kadar çok değildi. Bir iki bayan meslektaşımız vardı onlarda sahaya çıkmaz gazeteciliğin sadece mutfağında çalışırlardı.
Onları yürekten alkışlarken Urfa Basının adına bunu bir başarı olarak değerlendiriyor ödüle layık görülen ve dereceye giremeyen bayan arkadaşlarımı kutluyorum.
Geceye katılırken uzun bir konuşmayı kafama koymuştum. Ancak dışardan gelen arkadaşlar ve başka bir programın ödül töreniyle çakışması sonucunda yapacağım konuşmayı kısa tuttum.
Kafamda tasarladığım konuşmanın bir bölümünü yazıya dökerek sizlerle paylaşmak istiyorum: her mesleğin zorlukları olduğu gibi gazetecilik mesleğinin de kendisine has zorlukları vardır. Mesleğimizin gıdası demokrasi ve özgürlüktür. Türkiye’de yaşanan darbeler ardından uzun yıllar süren sıkıyönetim ve olağan üstü halle uygulamaları mesleğimizi çıkmaza soktuğu gibi; Türkiye’yi geriye götüren olumsuz etkenlerdir. Zira Basın Bir ülkenin gelişmesi ve refah düzeyine erişmesi için basın olmazsa olmazıdır. Basın Demokrasiyi besleyen ana damar olduğu gibi, gazetecilerde halkı doğru bilgilendirmek gerçek bilgilerle beslemek zorundadır.
Gazetecilik tarihi ve vicdanı sorumluluğu olan bir meslek dalıdır. Gazeteci çektiği görüntü ve yazdığı yazıyla tarihe not düşüp tanıklık yapmaktadır. Tanıklık önemli bir sorumluluktur zira yalan ve yanlışı Allahın sevmediği gibi tarihte af etmez.
Ödül törenindeki konuşmamda da belirttiğim gibi; Ben şahsen gazeteciliği beyin cerrahları kadar önemli buluyorum. Beyin cerrahları bir ameliyat sırasında yanlış bir neşter atsalar hastalarına zarar verirler, gazetecilerde yanlış ve yalan bilgiyle okurlarının beynine zarar verirler. Her iki meslekte insanlığa hizmet ediyor, biri neşteriyle, diğeri kalemiyle.
Sonuç olarak bölgede bu türden yarışmaların yapılması özellikle genç meslektaşlarımız için önem arz ediyor. Bu türden mesleki organizasyonları düzenlemek kolay değil hele mesleğin öneminin anlaşılmadığı, sahiplenmediği toplumlarda.
Yazımı noktalarken 4. geleneksel gazetecilik ödüllerine ev sahipliği yapan Şanlıurfa Gazeteciler Birliği Başkanı Veysel Polat kardeşimize değerli yönetim kurulu ve jüri üyelerine teşekkür ediyorum.
Dereceye giren tüm gazeteci arkadaşlarımı yürekten kutluyorum nice güzel ödüllerde buluşmak umuduyla…
